Οι νεκροθάφτες του Κυπριακού

 

21/07/2025 - 12:15μμ

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής υπέγραψε τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου το 1959, ήταν οι συμφωνίες που οδήγησαν στην ανεξαρτησία της Κύπρου από τη Βρετανική κυριαρχία. Οι συμφωνίες αυτές καθόρισαν το νομικό πλαίσιο για το νέο κράτος και όρισαν την Ελλάδα, την Τουρκία και τη Μεγάλη Βρετανία ως εγγυήτριες δυνάμεις, με δικαίωμα επέμβασης στην Κύπρο, αν διακυβευόταν η συνταγματική τάξη.

Μετά το πραξικόπημα από την χούντα της Αθήνας στις 19 Ιουλίου, ο Μακάριος φτάνει στη Νέα Υόρκη και το απόγευμα της ίδιας ημέρα απευθύνεται ενώπιον του συνεδριάζοντος Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και αναφέρεται στη διαμορφωθείσα κατάσταση στη Κύπρο. Ο Μακάριος καταγγέλλει το στρατιωτικό καθεστώς των Αθηνών για παραβίαση της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας νομιμοποιώντας έτσι ουσιαστικά την τουρκική εισβολή: «Καλώ το Συμβούλιο Ασφαλείας να χρησιμοποιήσει όλους τους τρόπους και εις την διάθεσίν του μέσα, ώστε η συνταγματική τάξις εν Κύπρω και τα συνταγματικά δικαιώματα του λαού της Κύπρου να αποκατασταθούν άνευ καθυστερήσεως […] Το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας είναι μια εισβολή και εκ των συνεπειών της θα υποφέρει όλος ο λαός της Κύπρου, αμφότεροι Έλληνες και Τούρκοι […] Το Συμβούλιον Ασφαλείας πρέπει να καλέσει το στρατιωτικόν καθεστώς της Ελλάδος να ανακαλέση εκ Κύπρου τους Έλληνας αξιωματικούς […] και να θέση τέρμα εις την εισβολήν αυτού εις Κύπρον…».

Τι παρατηρούμε από τα ανώτερο; Πρώτον ότι ο Καραμανλής υπογράφει συμφωνία ανεξαρτησίας στην Ζυρίχη, αφήνοντας όμως μέσα στην συμφωνία τον λύκο Τουρκία να φυλάει τα πρόβατα.

Δεύτερον ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος καταγγέλλει το στρατιωτικό καθεστώς των Αθηνών για παραβίαση της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας νομιμοποιώντας έτσι ουσιαστικά την τουρκική εισβολή.

1. Σε γενικές γραμμές το πρώτο εγκληματικό λάθος έγινε από τον Καραμανλή, δεν πας κύριε να κάνεις συμφωνία απέχοντος του καθ’ ύλην αρμόδιου ηγέτη για αυτήν, και όταν την κάνεις δεν πέφτεις στην παγίδα των Βρετανών του «διαίρει και βασίλευε», που σου έχωσαν μέσα την Τουρκία ως εγγυήτρια, την στιγμή που είχε αποποιηθεί από όλες τις διεκδικήσεις πάνω στο νησί, ούτε το χαρακτηρίζεις «ευλογία».
2. Το δεύτερο λάθος είναι του Ιωαννίδη, που ήθελε σώνει και καλά να βάλει ένα δικό του στην θέση του Μακαρίου στην Κύπρο. Του αναγνωρίζω ότι ναι μεν ήθελε την ένωση του νησιού με την Ελλάδα, πλην όμως με όσα έπραξε πέτυχε το τελείως αντίθετο.
3. Το τρίτο λάθος είναι αυτό του Μακαρίου, όσο θυμωμένος και να είσαι όσο πικραμένος και να είσαι, όταν απευθύνεσαι στα διεθνή φόρα τα λόγια σου πρέπει να τα έχεις μετρήσει από πριν όχι μια, αλλά χίλιες φορές και να μην νομιμοποιείς έστω και άθελα σου δολοφόνους του λαού σου.

Δυστυχώς όλοι αυτοί με τις πράξεις τους και τις παραλήψεις τους ώθησαν τα πράγματα έτσι ώστε μέχρι σήμερα, η Κύπρος να βρίσκεται με ένα μεγάλο μέρος της υπό στρατιωτική τουρκική κατοχή.