Πύρρων

Του Βενετσάνου Γιώργου Το μουσείο ως θεσμός με την σύγχρονη έννοια γεννιέται στα μέσα του 15ου αιώνα σε πόλεις και βασιλικές αυλές της αναγεννησιακής Ιταλίας, ενώ κατά τον 16ο αιώνα συναντάμε την πρώτη καταγεγραμμένη χρήση του ορού μουσείο, για να περιγράψει μια συλλογή του Λαυρέντιου του μεγαλοπρεπή των Μεδίκων. Περνώντας στον 18ο αιώνα το μουσείο παύει να είναι προνόμιο των λίγων και απευθύνεται πλέον στο ευρύ κοινό, ως ο τόπος που ενθαρρύνει την καλλιέργεια αλλά και την εκπαίδευση των πολιτών. Στον 19 αιώνα παρατηρούμε ότι ο ρόλος των μουσείων είναι να λειτουργούν ως θεματοφύλακας των εθνικών παραδόσεων και της εθνικής ταυτότητας. Η αντίληψη αυτή συσχετίζεται άμεσα με τα εθνικοαπελευθερωτική κινήματα που χαρακτηρίζουν αυτόν τον αιώνα την Ευρώπη, άλλα και την Ελλάδα. Τέλος, στον 20 πλέον αιώνα επικρατεί άλλη λογική για τα μουσεία, από καθαρά εγκυκλοπαιδικού χαρακτήρα, με έμφαση σε αρχαιότητες και φυσικά αξιοπερίεργα, δίνεται πλέον βάση στην προστασία και προβολή των καταλοίπων...