ΡΩΠΟΠΕΡΠΕΡΗΘΡΑΣ ή πως μιλούσαν την αργκό οι αρχαίοι μας

Την Αρχαία Ελλάδα την γνωρίζουμε μέσα από τα σπουδαία έργα των φιλοσόφων της και των ηρώων της, αν όμως περάσουμε στην καθημερινότητα των αρχαίων θα δούμε ότι σε επίπεδο βρισιάς έχουν ξεπεράσει και τους κεφαλλονίτες βαρκάρηδες που φημίζονται για τις ευφάνταστες βρισιές τους, απολαύστε λοιπών από το βιβλίο του Μάριου Βερέττα «Τα βρωμόλογα των αρχαίων Ελλήνων» καταγράφονται μερικές βωμολοχίες και πρόστυχες λέξεις που συνήθιζαν να ξεστομίζουν οι αρχαίοι Έλληνες.

ΑΝΑΣΕΙΣΙΦΑΛΛΟΣ: φιλήδονη γυναίκα που πιάνει και κουνάει το φαλλό

ΓΛΩΤΤΟΔΕΨΕΩ: κάνω μαλάξεις με τη γλώσσα

ΓΥΝΑΙΚΟΠΙΠΗΣ: μπανιστιρτζής

ΔΡΟΜΑΣ: πόρνη του δρόμου

ΕΣΧΑΡΑ : γυναικείο αιδοίο

ΕΥΠΥΓΟΣ: γυναίκα με ωραία οπίσθια

ΚΑΣΣΩΡΙΣ: πόρνη [κασσωρίς = από το κάσις (αδελφός, εταίρος)]

ΜΥΖΟΥΡΙΣ: γυναίκα που βυζαίνει πέoς

ΠΗΘΙΚΑΛΩΠΗΞ: άνθρωπος πανούργος

ΡΩΠΟΠΕΡΠΕΡΗΘΡΑΣ: άνδρας που εκστομίζει ακατάπαυστα βλακείες

ΗΔΟΝΟΘΗΚΗ: το αιδοίο

ΚΥΝΤΕΡΟΣ: ο αναίσχυντος, ο κοπρίτης

ΛΕΧΡΙΟΣ: Λεχρίτης

ΛΟΧΜΗ: το τριχωτό αιδοίο.

 Δεν μπορείτε να πείτε οι προγονοί μας είχαν απίστευτη φαντασία, σε αντίθεση με τους σύγχρονους που την στερούνται κυρίως στα ψηλά επίπεδα, γιατί στα χαμηλά ευτυχώς παραμένει αμείωτη.