ένα από τα ομορφότερα χωριά της Αρκαδίας

Από την μια το ελατόδασος του Μαινάλου και από την άλλη το φαράγγι του Λούσιου ποταμού, κυκλώνουν το διατηρητέο ορεινό οικισμό της Στεμνίτσας. Kερασιές, καρυδιές και μια ζωντανή πλατεία γεμάτη καφενεία και ταβέρνες, ανάμεσα σε πέτρινα καλντερίμια και εντυπωσιακά πυργόσπιτα, συνθέτουν ένα από τα ομορφότερα χωριά της Αρκαδίας.

Το ορεινό και ιδιαίτερο ανάγλυφο, καθώς και οι περιορισμοί που

 αυτό επέβαλε, έκανε τους ντόπιους από πολύ νωρίς να αναπτύξουν ιδιαίτερες δεξιοτεχνίες, μια από αυτές η αργυροχρυσοχοΐα. «Χρυσικοί» κι «ασημιτζήδες», ξακουστοί τεχνίτες με σπουδαία φήμη, δημιουργούν καταπληκτικά καλλιτεχνήματα. Λεπτά δουλεμένα κοσμήματα και οικιακά σκεύη για τους προύχοντες του τόπου, καθώς και εικόνες κεντημένες με ασημή αλλά και κηροπήγια, εξαπτέρυγα κ.α για τις πολυάριθμες εκκλησίες και μοναστήρια της περιοχής.

Εξ ου και τα εργαστήρια αργυροχρυσοχοΐας που διαθέτει το χωριό, όπου μπορείτε να αγοράσετε χειροποίητα κοσμήματα αλλά και αντίγραφα σπάνιων νομισμάτων. Συνεχεία αυτών η σχολή αργυροχρυσοχοΐας, που στεγάζεται σε ένα επιβλητικό πέτρινο κτίριο στο κέντρο του χωριού και συνεχίζει την παραδοσιακή τέχνη.

 Εκτός από τον κεντρικό δρόμο με τα εντυπωσιακά πυργόσπιτα, υπάρχει η συνοικία Παλαμηδέικα, που το ανηφορικό μονοπάτι της οδηγεί στη Μάνα του Νερού, από οπού υδρεύεται το χωρίο.
 Όσο για κοντινούς βόλτες υπάρχουν η πλαγιά της πέρα Μεριάς που είναι γεμάτη αμυγδαλιές και κυπαρίσσια, το Αεράκι, από όπου μπορείς να θαυμάσεις ενα υπέροχο ηλιοβασίλεμα στο Ιόνιο και στα βουνά της Ζακύνθου, καθώς και το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής με το νερόμυλο του Τσαγκούρου.

Επιβλητικά πυργόσπιτα με τοξωτά υπέρθυρα, πέτρινα καλντερίμια που ανηφορίζουν περνώντας κάτω από τις καμάρες των σπιτιών και χάνονται μέσα στις καρυδιές και τις κερασιές, κεφαλόβρυσα στη σκιά αιωνόβιων πλατάνων και μια πλατεία ζωντανή γεμάτη καφενεία και ταβέρνες, συνθέτουν ένα από τα ομορφότερα χωριά της Αρκαδίας. 

Η Στεμνίτσα είναι δημοφιλής βάση διαμονής στην περιοχή αλλά και κλασική στάση για βόλτα στα σοκάκια, με τα υπέροχα σπίτια και για φαγητό ή γλυκό.

 Επίσης οι Στεμνιτσιώτες ήταν διάσημοι για τις επιδόσεις τους στη μεταλλουργία και οι καμπάνες ορισμένων από τις πιο φημισμένες εκκλησίες των παραδουνάβιων χωρών λέγεται ότι φτιάχτηκαν από τα χέρια τους.