Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ψαμαθός Λακωνίας.

Μια ανάσα από το νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ελλάδας, το Πόρτο Κάγιο είναι παραθαλάσσιο χωριό της Μάνης, φωλιασμένο σε έναν κολπίσκο της Λακωνίας.
Ο Παυσανίας το ανέφερε με το όνομα Ψαμαθός και πιστεύεται πως το σύγχρονο όνομά του προήλθε από το ενετικό Porto Quaglio και το γαλλικό Port des Cailles. Το Πόρτο Κάγιο ήταν ένα από τα σπουδαιότερα λιμάνια της Μάνης και αποτέλεσε φυσικό αραξοβόλι από το οποίο πέρασαν μεταξύ άλλων Φοίνικες, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί, Φράγκοι αλλά και ο πειρατικός στόλος του Λάμπρου Κατσώνη.
Δίπλα στο Πόρτο Κάγιο υπάρχουν τρεις αμμουδιές ενώ η λωρίδα γης από πάνω του λέγεται Κρητήρι.  «Αντίκρυ» στο Πόρτο Κάγιο, από την άλλη πλευρά, προς τον Μεσσηνιακό κόλπο, είναι το Μαρμάρι.
Ο γραφικός οικισμός είναι μια από τις πιο ξεχωριστές γωνιές της μανιάτικης γης, αναδεικνύοντας τις πιο χαρακτηριστικές ομορφιές της: τα πεντακάθαρα καταγάλανα νερά με φόντο τις αυστηρές και μεγαλειώδεις γραμμές της Μάνης, το επιβλητικό ακρωτήριο Ταίναρο και το σημείο συνάντησης Μεσσηνίας και Λακωνίας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νέα δώρα από το Ακρωτήρι Θήρας

                                     Νέα σ ημαντικά  ευρήματα εντοπίστηκαν κατά τη διάρκεια των συνεχιζόμενων ανασκαφικών εργασιών στο Ακρωτήρι Θήρας. Ανάμεσα σε όσα ανακαλύφθηκαν υπάρχουν ένα μαρμάρινο πρωτοκυκλαδικό γυναικείο ειδώλιο (κατά την άποψη μου θεωρείται η πιο σημαντική ανακάλυψη μια και μέχρι τώρα ότι γνωρίζαμε προέρχονταν από προϊόντα αρχαιοκαπηλίας), επίσης δύο μαρμάρινοι πρωτοκυκλαδικοί κρατηρίσκοι, μια μαρμάρινη φιάλη και ένα αγγείο από αλάβαστρο, τα οποία βρέθηκαν τοποθετημένα μέσα σε μικρές ορθογώνιες πήλινες λάρνακες. Φαίνεται ότι η θηραϊκή γη μας επιφυλάσσει εκτός από τα ωραία της ηλιοβασιλέματα και εκπλήξεις πρώτου μεγέθους στον αρχαιολογικό τομέα. Να σημειώσω ότι η ανασκαφή  τελεί υπό την αιγίδα της...

Το ανακαινισμένο μουσείο Ναυπλίου & μικροπροβλήματα του

Του Βενετσάνου Γιώργου Το μουσείο ως θεσμός με την σύγχρονη έννοια γεννιέται στα μέσα του 15ου αιώνα σε πόλεις και βασιλικές αυλές της αναγεννησιακής Ιταλίας, ενώ κατά τον 16ο αιώνα συναντάμε την πρώτη καταγεγραμμένη χρήση του ορού μουσείο, για να περιγράψει μια συλλογή του Λαυρέντιου του μεγαλοπρεπή των Μεδίκων. Περνώντας στον 18ο αιώνα το μουσείο παύει να είναι προνόμιο των λίγων και απευθύνεται πλέον στο ευρύ κοινό, ως ο τόπος που ενθαρρύνει την καλλιέργεια αλλά και την εκπαίδευση των πολιτών. Στον 19 αιώνα παρατηρούμε ότι ο ρόλος των μουσείων είναι να λειτουργούν ως θεματοφύλακας των εθνικών παραδόσεων και της εθνικής ταυτότητας. Η αντίληψη αυτή συσχετίζεται άμεσα με τα εθνικοαπελευθερωτική κινήματα που χαρακτηρίζουν αυτόν τον αιώνα την Ευρώπη, άλλα και την Ελλάδα. Τέλος, στον 20 πλέον αιώνα επικρατεί άλλη λογική για τα μουσεία, από καθαρά εγκυκλοπαιδικού χαρακτήρα, με έμφαση σε αρχαιότητες και φυσικά αξιοπερίεργα, δίνεται πλέον βάση στην προστασία και προβολή των καταλοίπων...

Πλατεία Νέας Σμύρνης - τα μπάνια του λαού

Οι ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες για την εποχή που ανέβασαν τον υδράργυρο 7-8 βαθμούς πάνω από το κανονικό είχαν σαν αποτέλεσμα ορισμένοι να βγουν κυριολεκτικά από τα ρούχα τους. Τα πιτσιρίκια της φωτογραφίας αποφάσισαν να κάνουν τις πρώτες βουτιές και αφού η θάλασσα είναι ακόμη μακριά βούτηξαν στο συντριβάνι της Νέας Σμύρνης. Η πλατεία της Νέας Σμύρνης έχει μεγάλο συντριβάνι και οι πιτσιρικάδες το γλέντησαν για τα καλά! Πηγή: Αρχισαν τα μπάνια -Πιτσιρίκια βούτηξαν στο συντριβάνι της Νέας Σμύρνης [εικόνες] | Ειδήσεις και νέα με άποψη http://www.iefimerida.gr/node/147824#ixzz2wUudxrGC