Κάσος καπετάνισσα.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ  ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ   

Αρχαιότερη αναφορά στην πορεία της Κάσου μέσα στο χρόνο θεωρούνται οι στίχοι στην Ιλιάδα του Ομήρου, σύμφωνα με τους οποίους η Κάσος έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο μαζί με τη Νίσυρο, την Κάρπαθο, την Κω και τις Καλύδνες νήσους. Τα πρώτα ίχνη κατοίκησης στο νησί ανάγονται στην Ύστερη Νεολιθική Περίοδο/Πρώιμη Εποχή του Χαλκού. Υπάρχουν ενδείξεις μόνιμης εγκατάστασης με μινωικά χαρακτηριστικά κατά τη Μέση και τις αρχές της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Κατά τους Μυκηναϊκούς Χρόνους το κέντρο δραστηριότητας εντοπίζεται στο βόρειο τμήμα της Κάσου, στη φύσει οχυρή θέση Πόλιν. Κατά τους Ιστορικούς Χρόνους η πρωτεύουσα του νησιού παρέμεινε στη θέση Πόλιν, γύρω από το ύψωμα της μυκηναϊκής ακρόπολης. Οι Κάσιοι εμφανίζονται σε φορολογικούς καταλόγους της Αθηναϊκής Συμμαχίας (5ος αι. π.Χ.). Κατά τους Ελληνιστικούς Χρόνους το νησί ήταν ανεξάρτητο, ενώ κατά το α' μισό του 2ου αι. π.Χ. υπήχθη στο ροδιακό κράτος. Επί Ρωμαιοκρατίας και κατά τους Παλαιοχριστιανικούς Χρόνους η κύρια οικιστική εγκατάσταση της Κάσου μεταφέρθηκε στην παραλία γύρω από τον όρμο του Εμπορειού. Το νησί καταλήφθηκε το 1207 από τους Ενετούς της Κρήτης και το 1537 από τους Τούρκους, που παραχώρησαν αυτοδιοίκηση στους κατοίκους του. Οι Ρωσοτουρκικοί και οι Ναπολεόντειοι Πόλεμοι συντέλεσαν στη δημιουργία ισχυρής ναυτικής δύναμης στο νησί. Κατά τη διάρκεια της Eπανάστασης του 1821 ο εξοπλισμένος στόλος της Κάσου, από τους σημαντικότερους νησιωτικούς στόλους της Μεσογείου, τέθηκε στην υπηρεσία του Aγώνα, πράξη που το νησί πλήρωσε πολύ ακριβά στις 7 Ιουνίου του 1824, όταν ο αιγυπτιακός στόλος με τη βοήθεια Τουρκαλβανών το κατέστρεψε ολοσχερώς (ολοκαύτωμα Κάσου). Στα σημαντικότερα γεγονότα των κατοπινών χρόνων ανήκουν η συμμετοχή των Kασίων στα έργα διάνοιξης της διώρυγας του Σουέζ (1859-1869) και η εγκατάστασή τους στην Aίγυπτο (Αλεξάνδρεια και Κάιρο), απ' όπου βοήθησαν σημαντικά το νησί. 

Η Κάσος ενσωματώθηκε επίσημα στην Ελλάδα το 1948, έχει έκταση: 66 τ. χλμ, ακτογραμμή: 50 χλμ , και πληθυσμό: 990. Είναι το νοτιότερο και πλησιέστερο προς την Κρήτη νησί της Δωδεκανήσου, με εκταση: πολλές φυσικές ομορφιές, ζωντανές παραδόσεις και πανάρχαια ιστορία. Οι πέντε οικισμοί της Κάσου απλώνονται σε μικρή λεκάνη ανοιχτή στα βόρεια, ενώ απότομα χαμηλά βουνά την κλείνουν στα νότια. Oι βραχώδεις ακτές σχηματίζουν λίγα δαντελωτά ακρογιάλια για κολύμπι. Όμορφες αμμουδιές θα βρείτε στο νησάκι Αρμάθια. Το σπήλαιο της Eλληνοκαμάρας, η ακρόπολη στο Πόλιν και ο Eμπορειός είναι από τις γνωστές αρχαιολογικές θέσεις. Eνδιαφέρον παρουσιάζουν η κοιλάδα του Άργους, το σπήλαιο Σελάι, καθώς και οι μονές του Aγίου Γεωργίου στις Xαδιές και του Aγίου Mάμαντος στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού. Ψηλότερη κορυφή, ο Πρίωνας, 583 μ.

Η Κάσος είναι νησί καπεταναίων που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην επανάσταση του Ι821.  Στην Κάσο αξίζει να δείτε τα χωριά της: Το Φρυ είναι η πρωτεύουσα και το μοναδικό λιμάνι του νησιού με αρκετά πετρόκτιστα   αρχοντικά.

Το μικρό πανέμορφο λιμανάκι, δείγμα πειρατικού καταφύγιου,  είναι η Μπούκα.  Ανατολικά του Φρυ είναι το Εμποριό, μικρό θέρετρο με την εκκλησία της Βάπτισης της Θεοτόκου.  Το αρχοντοχώρι της Κάσου είναι η Αγ. Μαρίνα.       

 Οι κάτοικοι της φιλόξενοι, δεν χάνουν ευκαιρία για γλέντι με χορό και μουσική, ενώ οικισμοί διατηρούν το παραδοσιακό χρώμα και δημιουργούν τις προϋποθέσεις ώστε η επίσκεψη σε αυτόν τον τόπο να αποτελεί μια ξεχωριστή εμπειρία για τον επισκέπτη.