Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Castrignano dei Greci

H κωμόπολη-οικισμός Castrignano dei Greci, βρίσκεται νότια από την πόλη Λέτσε, είναι μία μικρή πόλη της οποίας οι κάτοικοι μιλούν μια ελληνική διάλεκτο και η οποία χτίστηκε από Κρήτες της μινωικής εποχής.

Από τον 8ο αιώνα π.Χ., η Σικελία και η Κάτω Ιταλία αποτέλεσαν το πεδίο μιας εκπληκτικής αποικιακής δραστηριότητας του αρχαίου Ελληνισμού, του οποίου τα σημάδια και οι μαρτυρίες παραμένουν ακόμα ζωντανά.


Οι περίφημοι Γκρεκάνοι κατοικούν στις εννιά κωμοπόλεις και οικισμούς – ζωντανά ιστορικά μνημεία που απλώνονται νοτίως της πόλης Λέτσε, σε μια περιοχή γνωστή ως Grecia Salentina (Γκρετσία Σαλεντίνα). Είναι τα Calimera, Castrignano dei Greci, Corigliano d’Otranto, Martano, Martignano, Soleto, Sternatia, Zollino και Melpignano.


Αυτό που τους κάνει να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους συμπατριώτες τους είναι τα ήθη, τα έθιμα, τα μουσικά ακούσματα και κυρίως η γλώσσα τους -η γρεκάνικη διάλεκτος- με τους αρχαϊσμούς, την πλούσια συντακτική πλοκή και τις όμορφες εκφράσεις της. Είναι μια μοναδική στον κόσμο διάλεκτος που αναδίδει έντονα άρωμα και πολιτισμό αρχαίο ελληνικό.

Πολλοί διακεκριμένοι Ιταλοί και Έλληνες επιστήμονες ασχολήθηκαν μ’ αυτό το ιδιαίτερο γλωσσικό θέμα καταλήγοντας ωστόσο σε διάφορες απόψεις.


Κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι σημερινοί κάτοικοι των ελληνόφωνων χωριών της Απουλίας είναι κατευθείαν απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, κάποιοι άλλοι ότι κατάγονται από τους Βυζαντινούς και συνεπώς η ελληνόφωνη διάλεκτος μεταφέρθηκε στην Απουλία μέσα από τις μεταναστευτικές κινήσεις ελληνικών πληθυσμών (κυρίως της Πελοποννήσου) που έλαβαν χώρα από τον 6ο έως τον 12ο αιώνα μ.Χ.

Castrignano dei Greci: Από την Κάντια στο Βυζάντιο

Το Καστράκι των Ελλήνων. Αυτό σημαίνει η επίσημη ονομασία του Castrignano dei Greci, μόλις 4 χλμ. μακριά από το Μartano. Η αναστυλωμένη κρύπτη του Αγίου Ονούφριου στο κέντρο της πόλης, που φέρει ίχνη από αγιογραφίες και διαθέτει μια ελληνική επιγραφή με τη χρονολογική ένδειξη 1237, είναι το σημαντικότερο αξιοθέατο.

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση ο οικισμός κτίστηκε από Κρήτες της μινωικής εποχής: το όνομα Καντιώτης (Κάντια / Κρήτη) είναι αρκετά συνηθισμένο μεταξύ των 4.000 κατοίκων του, στοιχείο που φανερώνει έμμεσα την καταγωγή τους.

Εξέχουσα προσωπικότητα του Castrignano dei Greci υπήρξε ο Ιταλός φιλόλογος An
elo Cotardo. Με όραμα και σθένος, πρωτοστάτησε σε μια εκστρατεία υπέρ της διάσωσης της ελληνικής διαλέκτου, την οποία δίδασκε ο ίδιος στα σχολεία της κωμόπολης.

Χάρη στις επίμονες προσπάθειές του, κατάφερε τελικά να πάρει ειδική άδεια από την ιταλική κυβέρνηση προκειμένου να διδάσκει τη γρεκάνικη διάλεκτο και στα άλλα χωριά της περιοχής.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η ελληνική γλώσσα να παραμείνει ζωντανή στα όρια της Grecia Salentina, ενώ από το 1977 ξεκίνησε να λειτουργεί εδώ το Κέντρο Κοινωνικών Σπουδών, όπου φοιτούν όσοι επιθυμούν να διδαχτούν τη γλώσσα και να γνωρίσουν τον ελληνικό πολιτισμό.





Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νέα δώρα από το Ακρωτήρι Θήρας

                                     Νέα σ ημαντικά  ευρήματα εντοπίστηκαν κατά τη διάρκεια των συνεχιζόμενων ανασκαφικών εργασιών στο Ακρωτήρι Θήρας. Ανάμεσα σε όσα ανακαλύφθηκαν υπάρχουν ένα μαρμάρινο πρωτοκυκλαδικό γυναικείο ειδώλιο (κατά την άποψη μου θεωρείται η πιο σημαντική ανακάλυψη μια και μέχρι τώρα ότι γνωρίζαμε προέρχονταν από προϊόντα αρχαιοκαπηλίας), επίσης δύο μαρμάρινοι πρωτοκυκλαδικοί κρατηρίσκοι, μια μαρμάρινη φιάλη και ένα αγγείο από αλάβαστρο, τα οποία βρέθηκαν τοποθετημένα μέσα σε μικρές ορθογώνιες πήλινες λάρνακες. Φαίνεται ότι η θηραϊκή γη μας επιφυλάσσει εκτός από τα ωραία της ηλιοβασιλέματα και εκπλήξεις πρώτου μεγέθους στον αρχαιολογικό τομέα. Να σημειώσω ότι η ανασκαφή  τελεί υπό την αιγίδα της...

Το ανακαινισμένο μουσείο Ναυπλίου & μικροπροβλήματα του

Του Βενετσάνου Γιώργου Το μουσείο ως θεσμός με την σύγχρονη έννοια γεννιέται στα μέσα του 15ου αιώνα σε πόλεις και βασιλικές αυλές της αναγεννησιακής Ιταλίας, ενώ κατά τον 16ο αιώνα συναντάμε την πρώτη καταγεγραμμένη χρήση του ορού μουσείο, για να περιγράψει μια συλλογή του Λαυρέντιου του μεγαλοπρεπή των Μεδίκων. Περνώντας στον 18ο αιώνα το μουσείο παύει να είναι προνόμιο των λίγων και απευθύνεται πλέον στο ευρύ κοινό, ως ο τόπος που ενθαρρύνει την καλλιέργεια αλλά και την εκπαίδευση των πολιτών. Στον 19 αιώνα παρατηρούμε ότι ο ρόλος των μουσείων είναι να λειτουργούν ως θεματοφύλακας των εθνικών παραδόσεων και της εθνικής ταυτότητας. Η αντίληψη αυτή συσχετίζεται άμεσα με τα εθνικοαπελευθερωτική κινήματα που χαρακτηρίζουν αυτόν τον αιώνα την Ευρώπη, άλλα και την Ελλάδα. Τέλος, στον 20 πλέον αιώνα επικρατεί άλλη λογική για τα μουσεία, από καθαρά εγκυκλοπαιδικού χαρακτήρα, με έμφαση σε αρχαιότητες και φυσικά αξιοπερίεργα, δίνεται πλέον βάση στην προστασία και προβολή των καταλοίπων...

Πλατεία Νέας Σμύρνης - τα μπάνια του λαού

Οι ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες για την εποχή που ανέβασαν τον υδράργυρο 7-8 βαθμούς πάνω από το κανονικό είχαν σαν αποτέλεσμα ορισμένοι να βγουν κυριολεκτικά από τα ρούχα τους. Τα πιτσιρίκια της φωτογραφίας αποφάσισαν να κάνουν τις πρώτες βουτιές και αφού η θάλασσα είναι ακόμη μακριά βούτηξαν στο συντριβάνι της Νέας Σμύρνης. Η πλατεία της Νέας Σμύρνης έχει μεγάλο συντριβάνι και οι πιτσιρικάδες το γλέντησαν για τα καλά! Πηγή: Αρχισαν τα μπάνια -Πιτσιρίκια βούτηξαν στο συντριβάνι της Νέας Σμύρνης [εικόνες] | Ειδήσεις και νέα με άποψη http://www.iefimerida.gr/node/147824#ixzz2wUudxrGC