Με ρωτάνε αναγνώστες των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ, που δεν έχουν ξεκαθαρίσει τα των μνημονίων μέσα τους και βεβαία δεν έχουν άδικο, με αυτά που τους ταΐζουν μέρα νύχτα οι κρατικοδίαιτοι (δημόσιοι και ιδιωτικοί) τηλεοπτικοί δέκτες και μερίδα από τα υπόλοιπα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η ερώτηση τους ήταν γιατί τάσσομαι απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές; Αντί για δική μου απάντηση, προτιμώ να τους μεταφέρω την ερεύνα που έχει κάνει η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΕΣΕΕ) και στην οποία αποτυπώνεται με τον πιο γλαφυρό τρόπο η καταστροφή που έχουν φέρει σε εργατικά δικαιώματα και σχέσεις, οι πολιτικές των μνημονίων.
1). Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2). 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο στην αναμονή.
3).Η απασχόληση εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%, και εκεί που υπήρχαν 272.561 άτομα το 2009 έχουμε φτάσει να μετράμε στο τέλος του 2013 τα 440.443 άτομα.
4).131.512 άτομα απασχολούνται έως 5 ημέρες εβδομαδιαίος την ώρα που το 2009 είχαμε 57.825.
5). Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων έχει φτάσει σε τέτοια σημεία απορρύθμισης που οι μισές συμβάσεις εργασίες μετατράπηκαν σε ατομικές και μάλιστα μονομερώς από τους εργοδότες. Οι μετατροπές αυτών των συμβάσεων συνοδεύθηκαν από άμεσες μειώσεις μισθών που ξεκινούν από το 10% και αγγίζουν το 40%.
Στην χώρα μας η εκ περιτροπής εργασία και η μερική απασχόληση (μια δουλεύω, μια κάθομαι), είναι πλέον οι κυρίαρχες μορφές, σε όσους πολίτες, κυρίως νέα άτομα ψάχνουν για εργασία. Αποτέλεσμα είναι να έχουμε απασχολήσιμους, ο όρος εργαζόμενος πάει περίπατο. Εργάζομαι, σημαίνει έχω σταθερή σχέση, οράριο και μισθό. Το ότι πλέον κατέρρευσε αυτή η σχέση, είναι έγκλημα τεράστιων διαστάσεων, το οποίο όχι μόνο δεν έχει προσφέρει απολύτως τίποτε στα δημόσιο οικονομικά, αλλά αντίθετα έχει καταβαραθρώσει ολόκληρες ομάδες εργαζόμενων και επαγγελματιών. Στους μεν πρώτους με την κατάρρευση των εισοδημάτων τους, στην δε δεύτερη με το κλείσιμο των καταστημάτων τους. Είναι βασικό να θυμόμαστε ότι η αγορά είναι μια αλυσίδα, όταν λοιπόν κόβεις κάτι από κάπου π.χ εισόδημα, είτε δημ. υπαλλήλου, είτε ιδιωτικού, αυτό περνά στην αγορά με ταχύτατους ρυθμούς και τα αποτελέσματα είναι δραματικά για χιλιάδες μικρο καταστηματάρχες, (στην πόλη μας έχουμε δεκάδες τέτοια παραδείγματα, τα οποία δυστυχώς αυξάνονται), χώρια την υπόλοιπη δυστυχία που κουβαλούν αυτά τα επαχθή μέτρα πίσω τους Αν τα κάνουμε όλα αυτά σούμα, βλέπουμε ότι οι εργαζόμενοι έγιναν απασχολήσιμοι και οι απασχολήσιμοι εκ περιτροπής, αν αυτό δεν λέγεται εργασιακός μεσαίωνας, βρείτε μου εσείς την καταλληλότερη λέξη και μην που πείτε ότι λέγεται σωτηρία της χώρας. Η καταβαράθρωση του λαού μας στο ναδίρ και μάλιστα χωρίς όφελος, αν εξαιρέσουμε αυτό του μεγάλου κεφαλαίου, το οποίο πλέον δεν έχει εργαζομένους με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, αλλά σκλαβάκια που εκλιπαρούν για 350 ευρώ. Να λοιπόν γιατί όσοι μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε την «ήρα από το στάρι», τασσόμαστε απέναντι στις έντεχνα σερβιρισμένες πολιτικές των μνημονίων και των αγορών. Άκουσα τον υπουργό Δημοσίας διοίκησης να λέει ότι θα προχωρήσει σε νέες μειώσεις μισθών στο δημόσιο τομέα, δήθεν για να αποκαταστήσει αδικίες σε σχέση με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που τους έχει ξεφτιλίσει τελείως. Οι λέξεις ακούγονται όμορφα, η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή, φαίνεται ότι ξεκινά ένα τρίτος γύρος κοψιμάτων. Βάζουμε ως άλλοθι τους δημοσίους, να τσιμπήσουν οι πολλοί το δόλωμα και αρχίζουμε να κατεβαίνουμε, ΔΕΚΟ, μισθωτούς ιδιωτικού τομέα, συνταξιούχους και μετά πάλι από την αρχή, μέχρι να μας ξεφτιλίσουν, ισοπεδώσουν, διαλύσουν τελείως. Δυστυχώς όμως για αυτούς το παραμύθι δεν έχει πλέον δράκο, και δεν μας ξεγελάν, τώρα ξέρουμε. Η τακτική τους η λεγόμενη «τακτική του σαλαμιού», είναι η ιδία που εφάρμοσαν ολοκληρωτικά καθεστώτα στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία, είναι η ιδία που εφαρμόζουν πάνω στους μισθοσυντήρητους της Ελλάδας, ενώ αφήνουν τις γερμανικές εταιρείες στην Ελλάδα στο φορολογικό απυρόβλητο. Με αλλά λόγια, συνεχίζουν την ιδία ανθρωποκτόνα πολιτική η οποία και δεν αποδίδει, τα αναμενόμενα και αρχίζει να γεννά απορίες γιατί την εξακολουθούν. Οπού να είναι το πειραματόζωο πεθαίνει και τότε, άντε να δούμε ποιον θα βασανίζουν. Έχετε καταλάβει αγαπητοί και φίλτατοι κυβερνήτες, τι καταστροφή φέρατε στον τόπο και κυρίως στους νέους ανθρώπους; Ο Ιούδας μετά την προδοσία του Ιησού και κατά πως λέει το ευαγγέλιο: «και απελθών απήρξατο», αυτός είχε δυο δράμια φιλότιμο, εσείς; Η αποκατάσταση της δημοκρατίας, του συντάγματος, των εργασιακών σχέσεων, της φορολογικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της ισοτιμίας των πολιτών είναι το ζητούμενο και σε αυτό έχετε αποτύχει παταγωδώς και επαναλαμβάνω εσείς διαθέτετε τσίπα; Αν ναι, δεν είναι ανάγκη να κάνετε ότι ο Ιούδας, αλλά το να τα μαζέψετε είναι μια λύση, στα αδιέξοδα που μας φτάσατε.
Με ρωτάνε αναγνώστες των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ,
Με
ρωτάνε αναγνώστες των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ, που δεν έχουν ξεκαθαρίσει τα των
μνημονίων μέσα τους και βεβαία δεν έχουν άδικο, με αυτά που τους ταΐζουν
μέρα νύχτα οι κρατικοδίαιτοι (δημόσιοι και ιδιωτικοί) τηλεοπτικοί
δέκτες και μερίδα από τα υπόλοιπα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η ερώτηση
τους ήταν γιατί τάσσομε απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές; Αντί για
δική μου απάντηση, προτιμώ να τους μεταφέρω την ερεύνα που έχει κάνει η
Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΕΣΕΕ) και στην οποία αποτυπώνεται
με τον πιο γλαφυρό τρόπο η καταστροφή που έχουν φέρει σε εργατικά
δικαιώματα και σχέσεις, οι πολιτικές των μνημονίων.
1. Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2. 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο στην αναμονή.
3.Η απασχόληση εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%, και εκεί που υπήρχαν 272.561 άτομα το 2009 έχουμε φτάσει να μετράμε στο τέλος του 2013 τα 440.443 άτομα.
4.131.512 άτομα απασχολούνται έως 5 ημέρες εβδομαδιαίος την ώρα που το 2009 είχαμε 57.825.
5. Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων έχει φτάσει σε τέτοια σημεία απορρύθμισης που οι μισές συμβάσεις εργασίες μετατράπηκαν σε ατομικές και μάλιστα μονομερώς από τους εργοδότες. Οι μετατροπές αυτών των συμβάσεων συνοδεύθηκαν από άμεσες μειώσεις μισθών που ξεκινούν από το 10% και αγγίζουν το 40%.
Στην χώρα μας η εκ περιτροπής εργασία και η μερική απασχόληση (μια δουλεύω, μια κάθομαι), είναι πλέον οι κυρίαρχες μορφές, σε όσους πολίτες, κυρίως νέα άτομα ψάχνουν για εργασία. Αποτέλεσμα είναι να έχουμε απασχολήσιμους, ο όρος εργαζόμενος πάει περίπατο. Εργάζομαι, σημαίνει έχω σταθερή σχέση, οράριο και μισθό. Το ότι πλέον κατάρρευσε αυτή η σχέση, είναι έγκλημα τεράστιων διαστάσεων, το οποίο όχι μόνο δεν έχει προσφέρει απολύτως τίποτε στα δημοσιοοικονομικά, αλλά αντίθετα έχει καταβαραθρώσει ολόκληρες ομάδες εργαζόμενων και επαγγελματιών. Στους μεν πρώτους με την κατάρρευση των εισοδημάτων τους, στην δε δεύτερη με το κλείσιμο των καταστημάτων τους. Είναι βασικό να θυμόμαστε ότι η αγορά είναι μια αλυσίδα, όταν λοιπόν κόβεις κάτι από κάπου π.χ εισόδημα, είτε δημ. υπαλλήλου, είτε ιδιωτικού, αυτό περνά στην αγορά με ταχύτατους ρυθμούς και τα αποτελέσματα είναι δραματικά για χιλιάδες μικροκαταστηματάρχες, (στην πόλη μας έχουμε δεκάδες τέτοια παραδείγματα, τα οποία δυστυχώς αυξάνονται), χώρια την υπόλοιπη δυστυχία που κουβαλούν αυτά τα επαχθή μέτρα πίσω τους
Αν τα κάνουμε όλα αυτά σούμα, βλέπουμε ότι οι εργαζόμενοι έγιναν απασχολήσιμοι και οι απασχολήσιμοι εκ περιτροπής, αν αυτό δεν λέγεται εργασιακός μεσαίωνας, βρείτε μου εσείς την καταλληλότερη λέξη και μην που πείτε ότι λέγεται σωτηρία της χώρας. Η καταβαράθρωση του λαού μας στο ναδίρ και μάλιστα χωρίς όφελος, αν εξαιρέσουμε αυτό του μεγάλου κεφαλαίου, το οποίο πλέον δεν έχει εργαζομένους με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, αλλά σκλαβάκια που εκλιπαρούν για 350 ευρώ. Να λοιπόν γιατί όσοι μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε την «ήρα από το στάρι», τασσόμαστε απέναντι στις έντεχνα σερβιρισμένες πολιτικές των μνημονίων και των αγορών.
Άκουσα τον υπουργό Δημοσίας διοίκησης να λέει ότι θα προχωρήσει σε νέες μειώσεις μισθών στο δημόσιο τομέα, δήθεν για να αποκαταστήσει αδικίες σε σχέση με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που τους έχει ξεφτιλίσει τελείως. Οι λέξεις ακούγονται όμορφα, η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή, φαίνεται ότι ξεκινά ένα τρίτος γύρος κοψιμάτων. Βάζουμε ως άλλοθι τους δημοσίους, να τσιμπήσουν οι πολλοί το δόλωμα και αρχίζουμε να κατεβαίνουμε, ΔΕΚΟ, μισθωτούς ιδιωτικού τομέα, συνταξιούχους και μετά πάλι από την αρχή, μέχρι να μας ξεφτιλίσουν, ισοπεδώσουν, διαλύσουν τελείως. Δυστυχώς όμως για αυτούς το παραμύθι δεν έχει πλέον δράκο, και δεν μας ξεγελάν, τώρα ξέρουμε. Η τακτική τους η λεγόμενη «τακτική του σαλαμιού», είναι η ιδία που εφάρμοσαν ολοκληρωτικά καθεστώτα στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία, είναι η ιδία που εφαρμόζουν πάνω στους μισθοσυντήρητους της Ελλάδας, ενώ αφήνουν τις γερμανικές εταιρείες στην Ελλάδα στο φορολογικό απυρόβλητο. Με αλλά λόγια, συνεχίζουν την ιδία ανθρωποκτόνα πολιτική η οποία και δεν αποδίδει, τα αναμενόμενα και αρχίζει να γεννά απορίες γιατί την εξακολουθούν. Οπού να είναι το πειραματόζωο πεθαίνει και τότε, άντε να δούμε ποιον θα βασανίζουν.
Έχετε καταλάβει αγαπητοί και φίλτατοι κυβερνήτες, τι καταστροφή φέρατε στον τόπο και κυρίως στους νέους ανθρώπους; Ο Ιούδας μετά την προδοσία του Ιησού και κατά πως λέει το ευαγγέλιο: «και απελθών απηρξατο», αυτός είχε δυο δράμια φιλότιμο, εσείς; Η αποκατάσταση της δημοκρατίας, του συντάγματος, των εργασιακών σχέσεων, της φορολογικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της ισοτιμίας των πολιτών είναι το ζητούμενο και σε αυτό έχετε αποτύχει παταγωδώς και επαναλαμβάνω εσείς διαθέτετε τσίπα; Αν ναι, δεν είναι ανάγκη να κάνετε ότι ο Ιούδας, αλλά το να τα μαζέψετε είναι μια λύση, στα αδιέξοδα που μας φτάσατε.
- See more at: http://e-epikaira.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=2427:%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1-%CE%BF%CE%BB%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1&Itemid=92#sthash.cYhk0bqL.dpuf
1. Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2. 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο στην αναμονή.
3.Η απασχόληση εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%, και εκεί που υπήρχαν 272.561 άτομα το 2009 έχουμε φτάσει να μετράμε στο τέλος του 2013 τα 440.443 άτομα.
4.131.512 άτομα απασχολούνται έως 5 ημέρες εβδομαδιαίος την ώρα που το 2009 είχαμε 57.825.
5. Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων έχει φτάσει σε τέτοια σημεία απορρύθμισης που οι μισές συμβάσεις εργασίες μετατράπηκαν σε ατομικές και μάλιστα μονομερώς από τους εργοδότες. Οι μετατροπές αυτών των συμβάσεων συνοδεύθηκαν από άμεσες μειώσεις μισθών που ξεκινούν από το 10% και αγγίζουν το 40%.
Στην χώρα μας η εκ περιτροπής εργασία και η μερική απασχόληση (μια δουλεύω, μια κάθομαι), είναι πλέον οι κυρίαρχες μορφές, σε όσους πολίτες, κυρίως νέα άτομα ψάχνουν για εργασία. Αποτέλεσμα είναι να έχουμε απασχολήσιμους, ο όρος εργαζόμενος πάει περίπατο. Εργάζομαι, σημαίνει έχω σταθερή σχέση, οράριο και μισθό. Το ότι πλέον κατάρρευσε αυτή η σχέση, είναι έγκλημα τεράστιων διαστάσεων, το οποίο όχι μόνο δεν έχει προσφέρει απολύτως τίποτε στα δημοσιοοικονομικά, αλλά αντίθετα έχει καταβαραθρώσει ολόκληρες ομάδες εργαζόμενων και επαγγελματιών. Στους μεν πρώτους με την κατάρρευση των εισοδημάτων τους, στην δε δεύτερη με το κλείσιμο των καταστημάτων τους. Είναι βασικό να θυμόμαστε ότι η αγορά είναι μια αλυσίδα, όταν λοιπόν κόβεις κάτι από κάπου π.χ εισόδημα, είτε δημ. υπαλλήλου, είτε ιδιωτικού, αυτό περνά στην αγορά με ταχύτατους ρυθμούς και τα αποτελέσματα είναι δραματικά για χιλιάδες μικροκαταστηματάρχες, (στην πόλη μας έχουμε δεκάδες τέτοια παραδείγματα, τα οποία δυστυχώς αυξάνονται), χώρια την υπόλοιπη δυστυχία που κουβαλούν αυτά τα επαχθή μέτρα πίσω τους
Αν τα κάνουμε όλα αυτά σούμα, βλέπουμε ότι οι εργαζόμενοι έγιναν απασχολήσιμοι και οι απασχολήσιμοι εκ περιτροπής, αν αυτό δεν λέγεται εργασιακός μεσαίωνας, βρείτε μου εσείς την καταλληλότερη λέξη και μην που πείτε ότι λέγεται σωτηρία της χώρας. Η καταβαράθρωση του λαού μας στο ναδίρ και μάλιστα χωρίς όφελος, αν εξαιρέσουμε αυτό του μεγάλου κεφαλαίου, το οποίο πλέον δεν έχει εργαζομένους με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, αλλά σκλαβάκια που εκλιπαρούν για 350 ευρώ. Να λοιπόν γιατί όσοι μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε την «ήρα από το στάρι», τασσόμαστε απέναντι στις έντεχνα σερβιρισμένες πολιτικές των μνημονίων και των αγορών.
Άκουσα τον υπουργό Δημοσίας διοίκησης να λέει ότι θα προχωρήσει σε νέες μειώσεις μισθών στο δημόσιο τομέα, δήθεν για να αποκαταστήσει αδικίες σε σχέση με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που τους έχει ξεφτιλίσει τελείως. Οι λέξεις ακούγονται όμορφα, η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή, φαίνεται ότι ξεκινά ένα τρίτος γύρος κοψιμάτων. Βάζουμε ως άλλοθι τους δημοσίους, να τσιμπήσουν οι πολλοί το δόλωμα και αρχίζουμε να κατεβαίνουμε, ΔΕΚΟ, μισθωτούς ιδιωτικού τομέα, συνταξιούχους και μετά πάλι από την αρχή, μέχρι να μας ξεφτιλίσουν, ισοπεδώσουν, διαλύσουν τελείως. Δυστυχώς όμως για αυτούς το παραμύθι δεν έχει πλέον δράκο, και δεν μας ξεγελάν, τώρα ξέρουμε. Η τακτική τους η λεγόμενη «τακτική του σαλαμιού», είναι η ιδία που εφάρμοσαν ολοκληρωτικά καθεστώτα στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία, είναι η ιδία που εφαρμόζουν πάνω στους μισθοσυντήρητους της Ελλάδας, ενώ αφήνουν τις γερμανικές εταιρείες στην Ελλάδα στο φορολογικό απυρόβλητο. Με αλλά λόγια, συνεχίζουν την ιδία ανθρωποκτόνα πολιτική η οποία και δεν αποδίδει, τα αναμενόμενα και αρχίζει να γεννά απορίες γιατί την εξακολουθούν. Οπού να είναι το πειραματόζωο πεθαίνει και τότε, άντε να δούμε ποιον θα βασανίζουν.
Έχετε καταλάβει αγαπητοί και φίλτατοι κυβερνήτες, τι καταστροφή φέρατε στον τόπο και κυρίως στους νέους ανθρώπους; Ο Ιούδας μετά την προδοσία του Ιησού και κατά πως λέει το ευαγγέλιο: «και απελθών απηρξατο», αυτός είχε δυο δράμια φιλότιμο, εσείς; Η αποκατάσταση της δημοκρατίας, του συντάγματος, των εργασιακών σχέσεων, της φορολογικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της ισοτιμίας των πολιτών είναι το ζητούμενο και σε αυτό έχετε αποτύχει παταγωδώς και επαναλαμβάνω εσείς διαθέτετε τσίπα; Αν ναι, δεν είναι ανάγκη να κάνετε ότι ο Ιούδας, αλλά το να τα μαζέψετε είναι μια λύση, στα αδιέξοδα που μας φτάσατε.
- See more at: http://e-epikaira.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=2427:%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1-%CE%BF%CE%BB%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1&Itemid=92#sthash.cYhk0bqL.dpuf
Με
ρωτάνε αναγνώστες των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ, που δεν έχουν ξεκαθαρίσει τα των
μνημονίων μέσα τους και βεβαία δεν έχουν άδικο, με αυτά που τους ταΐζουν
μέρα νύχτα οι κρατικοδίαιτοι (δημόσιοι και ιδιωτικοί) τηλεοπτικοί
δέκτες και μερίδα από τα υπόλοιπα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η ερώτηση
τους ήταν γιατί τάσσομε απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές; Αντί για
δική μου απάντηση, προτιμώ να τους μεταφέρω την ερεύνα που έχει κάνει η
Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΕΣΕΕ) και στην οποία αποτυπώνεται
με τον πιο γλαφυρό τρόπο η καταστροφή που έχουν φέρει σε εργατικά
δικαιώματα και σχέσεις, οι πολιτικές των μνημονίων.
1. Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2. 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο
- See more at: http://e-epikaira.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=2427:%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1-%CE%BF%CE%BB%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1&Itemid=92#sthash.cYhk0bqL.dpuf
1. Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2. 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο
- See more at: http://e-epikaira.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=2427:%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1-%CE%BF%CE%BB%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1&Itemid=92#sthash.cYhk0bqL.dpuf
Με
ρωτάνε αναγνώστες των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ, που δεν έχουν ξεκαθαρίσει τα των
μνημονίων μέσα τους και βεβαία δεν έχουν άδικο, με αυτά που τους ταΐζουν
μέρα νύχτα οι κρατικοδίαιτοι (δημόσιοι και ιδιωτικοί) τηλεοπτικοί
δέκτες και μερίδα από τα υπόλοιπα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η ερώτηση
τους ήταν γιατί τάσσομε απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές; Αντί για
δική μου απάντηση, προτιμώ να τους μεταφέρω την ερεύνα που έχει κάνει η
Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΕΣΕΕ) και στην οποία αποτυπώνεται
με τον πιο γλαφυρό τρόπο η καταστροφή που έχουν φέρει σε εργατικά
δικαιώματα και σχέσεις, οι πολιτικές των μνημονίων.
1. Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2. 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο
- See more at: http://e-epikaira.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=2427:%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1-%CE%BF%CE%BB%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1&Itemid=92#sthash.cYhk0bqL.dpuf
1. Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2. 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο
- See more at: http://e-epikaira.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=2427:%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1-%CE%BF%CE%BB%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1&Itemid=92#sthash.cYhk0bqL.dpuf
Με ρωτάνε αναγνώστες των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ, που δεν έχουν ξεκαθαρίσει τα
των μνημονίων μέσα τους και βεβαία δεν έχουν άδικο, με αυτά που τους
ταΐζουν μέρα νύχτα οι κρατικοδίαιτοι (δημόσιοι και ιδιωτικοί)
τηλεοπτικοί δέκτες και μερίδα από τα υπόλοιπα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η
ερώτηση τους ήταν γιατί τάσσομε απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές;
Αντί για δική μου απάντηση, προτιμώ να τους μεταφέρω την ερεύνα που έχει
κάνει η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΕΣΕΕ) και στην οποία
αποτυπώνεται με τον πιο γλαφυρό τρόπο η καταστροφή που έχουν φέρει σε
εργατικά δικαιώματα και σχέσεις, οι πολιτικές των μνημονίων.
1. Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2. 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο στην αναμονή.
- See more at:
http://e-epikaira.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=2427:%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1-%CE%BF%CE%BB%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1&Itemid=92#sthash.cYhk0bqL.dpuf1. Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2. 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο στην αναμονή.
ΠΑΡΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΠΑΡΤΕ ΤΑ ΝΕΟ
Με ρωτάνε αναγνώστες των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ, που δεν έχουν ξεκαθαρίσει τα
των μνημονίων μέσα τους και βεβαία δεν έχουν άδικο, με αυτά που τους
ταΐζουν μέρα νύχτα οι κρατικοδίαιτοι (δημόσιοι και ιδιωτικοί)
τηλεοπτικοί δέκτες και μερίδα από τα υπόλοιπα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η
ερώτηση τους ήταν γιατί τάσσομε απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές;
Αντί για δική μου απάντηση, προτιμώ να τους μεταφέρω την ερεύνα που έχει
κάνει η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΕΣΕΕ) και στην οποία
αποτυπώνεται με τον πιο γλαφυρό τρόπο η καταστροφή που έχουν φέρει σε
εργατικά δικαιώματα και σχέσεις, οι πολιτικές των μνημονίων.
1. Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2. 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο στην αναμονή.
3.Η απασχόληση εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%, και εκεί που υπήρχαν 272.561 άτομα το 2009 έχουμε φτάσει να μετράμε στο τέλος του 2013 τα 440.443 άτομα.
4.131.512 άτομα απασχολούνται έως 5 ημέρες εβδομαδιαίος την ώρα που το 2009 είχαμε 57.825.
5. Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων έχει φτάσει σε τέτοια σημεία απορρύθμισης που οι μισές συμβάσεις εργασίες μετατράπηκαν σε ατομικές και μάλιστα μονομερώς από τους εργοδότες. Οι μετατροπές αυτών των συμβάσεων συνοδεύθηκαν από άμεσες μειώσεις μισθών που ξεκινούν από το 10% και αγγίζουν το 40%.
Στην χώρα μας η εκ περιτροπής εργασία και η μερική απασχόληση (μια δουλεύω, μια κάθομαι), είναι πλέον οι κυρίαρχες μορφές, σε όσους πολίτες, κυρίως νέα άτομα ψάχνουν για εργασία. Αποτέλεσμα είναι να έχουμε απασχολήσιμους, ο όρος εργαζόμενος πάει περίπατο. Εργάζομαι, σημαίνει έχω σταθερή σχέση, οράριο και μισθό. Το ότι πλέον κατάρρευσε αυτή η σχέση, είναι έγκλημα τεράστιων διαστάσεων, το οποίο όχι μόνο δεν έχει προσφέρει απολύτως τίποτε στα δημοσιοοικονομικά, αλλά αντίθετα έχει καταβαραθρώσει ολόκληρες ομάδες εργαζόμενων και επαγγελματιών. Στους μεν πρώτους με την κατάρρευση των εισοδημάτων τους, στην δε δεύτερη με το κλείσιμο των καταστημάτων τους. Είναι βασικό να θυμόμαστε ότι η αγορά είναι μια αλυσίδα, όταν λοιπόν κόβεις κάτι από κάπου π.χ εισόδημα, είτε δημ. υπαλλήλου, είτε ιδιωτικού, αυτό περνά στην αγορά με ταχύτατους ρυθμούς και τα αποτελέσματα είναι δραματικά για χιλιάδες μικροκαταστηματάρχες, (στην πόλη μας έχουμε δεκάδες τέτοια παραδείγματα, τα οποία δυστυχώς αυξάνονται), χώρια την υπόλοιπη δυστυχία που κουβαλούν αυτά τα επαχθή μέτρα πίσω τους
Αν τα κάνουμε όλα αυτά σούμα, βλέπουμε ότι οι εργαζόμενοι έγιναν απασχολήσιμοι και οι απασχολήσιμοι εκ περιτροπής, αν αυτό δεν λέγεται εργασιακός μεσαίωνας, βρείτε μου εσείς την καταλληλότερη λέξη και μην που πείτε ότι λέγεται σωτηρία της χώρας. Η καταβαράθρωση του λαού μας στο ναδίρ και μάλιστα χωρίς όφελος, αν εξαιρέσουμε αυτό του μεγάλου κεφαλαίου, το οποίο πλέον δεν έχει εργαζομένους με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, αλλά σκλαβάκια που εκλιπαρούν για 350 ευρώ. Να λοιπόν γιατί όσοι μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε την «ήρα από το στάρι», τασσόμαστε απέναντι στις έντεχνα σερβιρισμένες πολιτικές των μνημονίων και των αγορών.
Άκουσα τον υπουργό Δημοσίας διοίκησης να λέει ότι θα προχωρήσει σε νέες μειώσεις μισθών στο δημόσιο τομέα, δήθεν για να αποκαταστήσει αδικίες σε σχέση με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που τους έχει ξεφτιλίσει τελείως. Οι λέξεις ακούγονται όμορφα, η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή, φαίνεται ότι ξεκινά ένα τρίτος γύρος κοψιμάτων. Βάζουμε ως άλλοθι τους δημοσίους, να τσιμπήσουν οι πολλοί το δόλωμα και αρχίζουμε να κατεβαίνουμε, ΔΕΚΟ, μισθωτούς ιδιωτικού τομέα, συνταξιούχους και μετά πάλι από την αρχή, μέχρι να μας ξεφτιλίσουν, ισοπεδώσουν, διαλύσουν τελείως. Δυστυχώς όμως για αυτούς το παραμύθι δεν έχει πλέον δράκο, και δεν μας ξεγελάν, τώρα ξέρουμε. Η τακτική τους η λεγόμενη «τακτική του σαλαμιού», είναι η ιδία που εφάρμοσαν ολοκληρωτικά καθεστώτα στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία, είναι η ιδία που εφαρμόζουν πάνω στους μισθοσυντήρητους της Ελλάδας, ενώ αφήνουν τις γερμανικές εταιρείες στην Ελλάδα στο φορολογικό απυρόβλητο. Με αλλά λόγια, συνεχίζουν την ιδία ανθρωποκτόνα πολιτική η οποία και δεν αποδίδει, τα αναμενόμενα και αρχίζει να γεννά απορίες γιατί την εξακολουθούν. Οπού να είναι το πειραματόζωο πεθαίνει και τότε, άντε να δούμε ποιον θα βασανίζουν.
Έχετε καταλάβει αγαπητοί και φίλτατοι κυβερνήτες, τι καταστροφή φέρατε στον τόπο και κυρίως στους νέους ανθρώπους; Ο Ιούδας μετά την προδοσία του Ιησού και κατά πως λέει το ευαγγέλιο: «και απελθών απηρξατο», αυτός είχε δυο δράμια φιλότιμο, εσείς; Η αποκατάσταση της δημοκρατίας, του συντάγματος, των εργασιακών σχέσεων, της φορολογικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της ισοτιμίας των πολιτών είναι το ζητούμενο και σε αυτό έχετε αποτύχει παταγωδώς και επαναλαμβάνω εσείς διαθέτετε τσίπα; Αν ναι, δεν είναι ανάγκη να κάνετε ότι ο Ιούδας, αλλά το να τα μαζέψετε είναι μια λύση, στα αδιέξοδα που μας φτάσατε.
1. Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2. 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο στην αναμονή.
3.Η απασχόληση εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%, και εκεί που υπήρχαν 272.561 άτομα το 2009 έχουμε φτάσει να μετράμε στο τέλος του 2013 τα 440.443 άτομα.
4.131.512 άτομα απασχολούνται έως 5 ημέρες εβδομαδιαίος την ώρα που το 2009 είχαμε 57.825.
5. Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων έχει φτάσει σε τέτοια σημεία απορρύθμισης που οι μισές συμβάσεις εργασίες μετατράπηκαν σε ατομικές και μάλιστα μονομερώς από τους εργοδότες. Οι μετατροπές αυτών των συμβάσεων συνοδεύθηκαν από άμεσες μειώσεις μισθών που ξεκινούν από το 10% και αγγίζουν το 40%.
Στην χώρα μας η εκ περιτροπής εργασία και η μερική απασχόληση (μια δουλεύω, μια κάθομαι), είναι πλέον οι κυρίαρχες μορφές, σε όσους πολίτες, κυρίως νέα άτομα ψάχνουν για εργασία. Αποτέλεσμα είναι να έχουμε απασχολήσιμους, ο όρος εργαζόμενος πάει περίπατο. Εργάζομαι, σημαίνει έχω σταθερή σχέση, οράριο και μισθό. Το ότι πλέον κατάρρευσε αυτή η σχέση, είναι έγκλημα τεράστιων διαστάσεων, το οποίο όχι μόνο δεν έχει προσφέρει απολύτως τίποτε στα δημοσιοοικονομικά, αλλά αντίθετα έχει καταβαραθρώσει ολόκληρες ομάδες εργαζόμενων και επαγγελματιών. Στους μεν πρώτους με την κατάρρευση των εισοδημάτων τους, στην δε δεύτερη με το κλείσιμο των καταστημάτων τους. Είναι βασικό να θυμόμαστε ότι η αγορά είναι μια αλυσίδα, όταν λοιπόν κόβεις κάτι από κάπου π.χ εισόδημα, είτε δημ. υπαλλήλου, είτε ιδιωτικού, αυτό περνά στην αγορά με ταχύτατους ρυθμούς και τα αποτελέσματα είναι δραματικά για χιλιάδες μικροκαταστηματάρχες, (στην πόλη μας έχουμε δεκάδες τέτοια παραδείγματα, τα οποία δυστυχώς αυξάνονται), χώρια την υπόλοιπη δυστυχία που κουβαλούν αυτά τα επαχθή μέτρα πίσω τους
Αν τα κάνουμε όλα αυτά σούμα, βλέπουμε ότι οι εργαζόμενοι έγιναν απασχολήσιμοι και οι απασχολήσιμοι εκ περιτροπής, αν αυτό δεν λέγεται εργασιακός μεσαίωνας, βρείτε μου εσείς την καταλληλότερη λέξη και μην που πείτε ότι λέγεται σωτηρία της χώρας. Η καταβαράθρωση του λαού μας στο ναδίρ και μάλιστα χωρίς όφελος, αν εξαιρέσουμε αυτό του μεγάλου κεφαλαίου, το οποίο πλέον δεν έχει εργαζομένους με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, αλλά σκλαβάκια που εκλιπαρούν για 350 ευρώ. Να λοιπόν γιατί όσοι μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε την «ήρα από το στάρι», τασσόμαστε απέναντι στις έντεχνα σερβιρισμένες πολιτικές των μνημονίων και των αγορών.
Άκουσα τον υπουργό Δημοσίας διοίκησης να λέει ότι θα προχωρήσει σε νέες μειώσεις μισθών στο δημόσιο τομέα, δήθεν για να αποκαταστήσει αδικίες σε σχέση με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που τους έχει ξεφτιλίσει τελείως. Οι λέξεις ακούγονται όμορφα, η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή, φαίνεται ότι ξεκινά ένα τρίτος γύρος κοψιμάτων. Βάζουμε ως άλλοθι τους δημοσίους, να τσιμπήσουν οι πολλοί το δόλωμα και αρχίζουμε να κατεβαίνουμε, ΔΕΚΟ, μισθωτούς ιδιωτικού τομέα, συνταξιούχους και μετά πάλι από την αρχή, μέχρι να μας ξεφτιλίσουν, ισοπεδώσουν, διαλύσουν τελείως. Δυστυχώς όμως για αυτούς το παραμύθι δεν έχει πλέον δράκο, και δεν μας ξεγελάν, τώρα ξέρουμε. Η τακτική τους η λεγόμενη «τακτική του σαλαμιού», είναι η ιδία που εφάρμοσαν ολοκληρωτικά καθεστώτα στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία, είναι η ιδία που εφαρμόζουν πάνω στους μισθοσυντήρητους της Ελλάδας, ενώ αφήνουν τις γερμανικές εταιρείες στην Ελλάδα στο φορολογικό απυρόβλητο. Με αλλά λόγια, συνεχίζουν την ιδία ανθρωποκτόνα πολιτική η οποία και δεν αποδίδει, τα αναμενόμενα και αρχίζει να γεννά απορίες γιατί την εξακολουθούν. Οπού να είναι το πειραματόζωο πεθαίνει και τότε, άντε να δούμε ποιον θα βασανίζουν.
Έχετε καταλάβει αγαπητοί και φίλτατοι κυβερνήτες, τι καταστροφή φέρατε στον τόπο και κυρίως στους νέους ανθρώπους; Ο Ιούδας μετά την προδοσία του Ιησού και κατά πως λέει το ευαγγέλιο: «και απελθών απηρξατο», αυτός είχε δυο δράμια φιλότιμο, εσείς; Η αποκατάσταση της δημοκρατίας, του συντάγματος, των εργασιακών σχέσεων, της φορολογικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της ισοτιμίας των πολιτών είναι το ζητούμενο και σε αυτό έχετε αποτύχει παταγωδώς και επαναλαμβάνω εσείς διαθέτετε τσίπα; Αν ναι, δεν είναι ανάγκη να κάνετε ότι ο Ιούδας, αλλά το να τα μαζέψετε είναι μια λύση, στα αδιέξοδα που μας φτάσατε.
ΠΑΡΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΠΑΡΤΕ ΤΑ ΝΕΟ
Με ρωτάνε αναγνώστες των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ, που δεν έχουν ξεκαθαρίσει τα
των μνημονίων μέσα τους και βεβαία δεν έχουν άδικο, με αυτά που τους
ταΐζουν μέρα νύχτα οι κρατικοδίαιτοι (δημόσιοι και ιδιωτικοί)
τηλεοπτικοί δέκτες και μερίδα από τα υπόλοιπα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η
ερώτηση τους ήταν γιατί τάσσομε απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές;
Αντί για δική μου απάντηση, προτιμώ να τους μεταφέρω την ερεύνα που έχει
κάνει η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΕΣΕΕ) και στην οποία
αποτυπώνεται με τον πιο γλαφυρό τρόπο η καταστροφή που έχουν φέρει σε
εργατικά δικαιώματα και σχέσεις, οι πολιτικές των μνημονίων.
1. Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2. 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο στην αναμονή.
3.Η απασχόληση εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%, και εκεί που υπήρχαν 272.561 άτομα το 2009 έχουμε φτάσει να μετράμε στο τέλος του 2013 τα 440.443 άτομα.
4.131.512 άτομα απασχολούνται έως 5 ημέρες εβδομαδιαίος την ώρα που το 2009 είχαμε 57.825.
5. Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων έχει φτάσει σε τέτοια σημεία απορρύθμισης που οι μισές συμβάσεις εργασίες μετατράπηκαν σε ατομικές και μάλιστα μονομερώς από τους εργοδότες. Οι μετατροπές αυτών των συμβάσεων συνοδεύθηκαν από άμεσες μειώσεις μισθών που ξεκινούν από το 10% και αγγίζουν το 40%.
Στην χώρα μας η εκ περιτροπής εργασία και η μερική απασχόληση (μια δουλεύω, μια κάθομαι), είναι πλέον οι κυρίαρχες μορφές, σε όσους πολίτες, κυρίως νέα άτομα ψάχνουν για εργασία. Αποτέλεσμα είναι να έχουμε απασχολήσιμους, ο όρος εργαζόμενος πάει περίπατο. Εργάζομαι, σημαίνει έχω σταθερή σχέση, οράριο και μισθό. Το ότι πλέον κατάρρευσε αυτή η σχέση, είναι έγκλημα τεράστιων διαστάσεων, το οποίο όχι μόνο δεν έχει προσφέρει απολύτως τίποτε στα δημοσιοοικονομικά, αλλά αντίθετα έχει καταβαραθρώσει ολόκληρες ομάδες εργαζόμενων και επαγγελματιών. Στους μεν πρώτους με την κατάρρευση των εισοδημάτων τους, στην δε δεύτερη με το κλείσιμο των καταστημάτων τους. Είναι βασικό να θυμόμαστε ότι η αγορά είναι μια αλυσίδα, όταν λοιπόν κόβεις κάτι από κάπου π.χ εισόδημα, είτε δημ. υπαλλήλου, είτε ιδιωτικού, αυτό περνά στην αγορά με ταχύτατους ρυθμούς και τα αποτελέσματα είναι δραματικά για χιλιάδες μικροκαταστηματάρχες, (στην πόλη μας έχουμε δεκάδες τέτοια παραδείγματα, τα οποία δυστυχώς αυξάνονται), χώρια την υπόλοιπη δυστυχία που κουβαλούν αυτά τα επαχθή μέτρα πίσω τους
Αν τα κάνουμε όλα αυτά σούμα, βλέπουμε ότι οι εργαζόμενοι έγιναν απασχολήσιμοι και οι απασχολήσιμοι εκ περιτροπής, αν αυτό δεν λέγεται εργασιακός μεσαίωνας, βρείτε μου εσείς την καταλληλότερη λέξη και μην που πείτε ότι λέγεται σωτηρία της χώρας. Η καταβαράθρωση του λαού μας στο ναδίρ και μάλιστα χωρίς όφελος, αν εξαιρέσουμε αυτό του μεγάλου κεφαλαίου, το οποίο πλέον δεν έχει εργαζομένους με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, αλλά σκλαβάκια που εκλιπαρούν για 350 ευρώ. Να λοιπόν γιατί όσοι μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε την «ήρα από το στάρι», τασσόμαστε απέναντι στις έντεχνα σερβιρισμένες πολιτικές των μνημονίων και των αγορών.
Άκουσα τον υπουργό Δημοσίας διοίκησης να λέει ότι θα προχωρήσει σε νέες μειώσεις μισθών στο δημόσιο τομέα, δήθεν για να αποκαταστήσει αδικίες σε σχέση με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που τους έχει ξεφτιλίσει τελείως. Οι λέξεις ακούγονται όμορφα, η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή, φαίνεται ότι ξεκινά ένα τρίτος γύρος κοψιμάτων. Βάζουμε ως άλλοθι τους δημοσίους, να τσιμπήσουν οι πολλοί το δόλωμα και αρχίζουμε να κατεβαίνουμε, ΔΕΚΟ, μισθωτούς ιδιωτικού τομέα, συνταξιούχους και μετά πάλι από την αρχή, μέχρι να μας ξεφτιλίσουν, ισοπεδώσουν, διαλύσουν τελείως. Δυστυχώς όμως για αυτούς το παραμύθι δεν έχει πλέον δράκο, και δεν μας ξεγελάν, τώρα ξέρουμε. Η τακτική τους η λεγόμενη «τακτική του σαλαμιού», είναι η ιδία που εφάρμοσαν ολοκληρωτικά καθεστώτα στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία, είναι η ιδία που εφαρμόζουν πάνω στους μισθοσυντήρητους της Ελλάδας, ενώ αφήνουν τις γερμανικές εταιρείες στην Ελλάδα στο φορολογικό απυρόβλητο. Με αλλά λόγια, συνεχίζουν την ιδία ανθρωποκτόνα πολιτική η οποία και δεν αποδίδει, τα αναμενόμενα και αρχίζει να γεννά απορίες γιατί την εξακολουθούν. Οπού να είναι το πειραματόζωο πεθαίνει και τότε, άντε να δούμε ποιον θα βασανίζουν.
Έχετε καταλάβει αγαπητοί και φίλτατοι κυβερνήτες, τι καταστροφή φέρατε στον τόπο και κυρίως στους νέους ανθρώπους; Ο Ιούδας μετά την προδοσία του Ιησού και κατά πως λέει το ευαγγέλιο: «και απελθών απηρξατο», αυτός είχε δυο δράμια φιλότιμο, εσείς; Η αποκατάσταση της δημοκρατίας, του συντάγματος, των εργασιακών σχέσεων, της φορολογικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της ισοτιμίας των πολιτών είναι το ζητούμενο και σε αυτό έχετε αποτύχει παταγωδώς και επαναλαμβάνω εσείς διαθέτετε τσίπα; Αν ναι, δεν είναι ανάγκη να κάνετε ότι ο Ιούδας, αλλά το να τα μαζέψετε είναι μια λύση, στα αδιέξοδα που μας φτάσατε.
1. Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2. 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο στην αναμονή.
3.Η απασχόληση εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%, και εκεί που υπήρχαν 272.561 άτομα το 2009 έχουμε φτάσει να μετράμε στο τέλος του 2013 τα 440.443 άτομα.
4.131.512 άτομα απασχολούνται έως 5 ημέρες εβδομαδιαίος την ώρα που το 2009 είχαμε 57.825.
5. Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων έχει φτάσει σε τέτοια σημεία απορρύθμισης που οι μισές συμβάσεις εργασίες μετατράπηκαν σε ατομικές και μάλιστα μονομερώς από τους εργοδότες. Οι μετατροπές αυτών των συμβάσεων συνοδεύθηκαν από άμεσες μειώσεις μισθών που ξεκινούν από το 10% και αγγίζουν το 40%.
Στην χώρα μας η εκ περιτροπής εργασία και η μερική απασχόληση (μια δουλεύω, μια κάθομαι), είναι πλέον οι κυρίαρχες μορφές, σε όσους πολίτες, κυρίως νέα άτομα ψάχνουν για εργασία. Αποτέλεσμα είναι να έχουμε απασχολήσιμους, ο όρος εργαζόμενος πάει περίπατο. Εργάζομαι, σημαίνει έχω σταθερή σχέση, οράριο και μισθό. Το ότι πλέον κατάρρευσε αυτή η σχέση, είναι έγκλημα τεράστιων διαστάσεων, το οποίο όχι μόνο δεν έχει προσφέρει απολύτως τίποτε στα δημοσιοοικονομικά, αλλά αντίθετα έχει καταβαραθρώσει ολόκληρες ομάδες εργαζόμενων και επαγγελματιών. Στους μεν πρώτους με την κατάρρευση των εισοδημάτων τους, στην δε δεύτερη με το κλείσιμο των καταστημάτων τους. Είναι βασικό να θυμόμαστε ότι η αγορά είναι μια αλυσίδα, όταν λοιπόν κόβεις κάτι από κάπου π.χ εισόδημα, είτε δημ. υπαλλήλου, είτε ιδιωτικού, αυτό περνά στην αγορά με ταχύτατους ρυθμούς και τα αποτελέσματα είναι δραματικά για χιλιάδες μικροκαταστηματάρχες, (στην πόλη μας έχουμε δεκάδες τέτοια παραδείγματα, τα οποία δυστυχώς αυξάνονται), χώρια την υπόλοιπη δυστυχία που κουβαλούν αυτά τα επαχθή μέτρα πίσω τους
Αν τα κάνουμε όλα αυτά σούμα, βλέπουμε ότι οι εργαζόμενοι έγιναν απασχολήσιμοι και οι απασχολήσιμοι εκ περιτροπής, αν αυτό δεν λέγεται εργασιακός μεσαίωνας, βρείτε μου εσείς την καταλληλότερη λέξη και μην που πείτε ότι λέγεται σωτηρία της χώρας. Η καταβαράθρωση του λαού μας στο ναδίρ και μάλιστα χωρίς όφελος, αν εξαιρέσουμε αυτό του μεγάλου κεφαλαίου, το οποίο πλέον δεν έχει εργαζομένους με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, αλλά σκλαβάκια που εκλιπαρούν για 350 ευρώ. Να λοιπόν γιατί όσοι μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε την «ήρα από το στάρι», τασσόμαστε απέναντι στις έντεχνα σερβιρισμένες πολιτικές των μνημονίων και των αγορών.
Άκουσα τον υπουργό Δημοσίας διοίκησης να λέει ότι θα προχωρήσει σε νέες μειώσεις μισθών στο δημόσιο τομέα, δήθεν για να αποκαταστήσει αδικίες σε σχέση με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που τους έχει ξεφτιλίσει τελείως. Οι λέξεις ακούγονται όμορφα, η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή, φαίνεται ότι ξεκινά ένα τρίτος γύρος κοψιμάτων. Βάζουμε ως άλλοθι τους δημοσίους, να τσιμπήσουν οι πολλοί το δόλωμα και αρχίζουμε να κατεβαίνουμε, ΔΕΚΟ, μισθωτούς ιδιωτικού τομέα, συνταξιούχους και μετά πάλι από την αρχή, μέχρι να μας ξεφτιλίσουν, ισοπεδώσουν, διαλύσουν τελείως. Δυστυχώς όμως για αυτούς το παραμύθι δεν έχει πλέον δράκο, και δεν μας ξεγελάν, τώρα ξέρουμε. Η τακτική τους η λεγόμενη «τακτική του σαλαμιού», είναι η ιδία που εφάρμοσαν ολοκληρωτικά καθεστώτα στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία, είναι η ιδία που εφαρμόζουν πάνω στους μισθοσυντήρητους της Ελλάδας, ενώ αφήνουν τις γερμανικές εταιρείες στην Ελλάδα στο φορολογικό απυρόβλητο. Με αλλά λόγια, συνεχίζουν την ιδία ανθρωποκτόνα πολιτική η οποία και δεν αποδίδει, τα αναμενόμενα και αρχίζει να γεννά απορίες γιατί την εξακολουθούν. Οπού να είναι το πειραματόζωο πεθαίνει και τότε, άντε να δούμε ποιον θα βασανίζουν.
Έχετε καταλάβει αγαπητοί και φίλτατοι κυβερνήτες, τι καταστροφή φέρατε στον τόπο και κυρίως στους νέους ανθρώπους; Ο Ιούδας μετά την προδοσία του Ιησού και κατά πως λέει το ευαγγέλιο: «και απελθών απηρξατο», αυτός είχε δυο δράμια φιλότιμο, εσείς; Η αποκατάσταση της δημοκρατίας, του συντάγματος, των εργασιακών σχέσεων, της φορολογικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της ισοτιμίας των πολιτών είναι το ζητούμενο και σε αυτό έχετε αποτύχει παταγωδώς και επαναλαμβάνω εσείς διαθέτετε τσίπα; Αν ναι, δεν είναι ανάγκη να κάνετε ότι ο Ιούδας, αλλά το να τα μαζέψετε είναι μια λύση, στα αδιέξοδα που μας φτάσατε.
ΠΑΡΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΠΑΡΤΕ ΤΑ ΝΕΟ
Με ρωτάνε αναγνώστες των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ, που δεν έχουν ξεκαθαρίσει τα
των μνημονίων μέσα τους και βεβαία δεν έχουν άδικο, με αυτά που τους
ταΐζουν μέρα νύχτα οι κρατικοδίαιτοι (δημόσιοι και ιδιωτικοί)
τηλεοπτικοί δέκτες και μερίδα από τα υπόλοιπα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η
ερώτηση τους ήταν γιατί τάσσομε απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές;
Αντί για δική μου απάντηση, προτιμώ να τους μεταφέρω την ερεύνα που έχει
κάνει η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΕΣΕΕ) και στην οποία
αποτυπώνεται με τον πιο γλαφυρό τρόπο η καταστροφή που έχουν φέρει σε
εργατικά δικαιώματα και σχέσεις, οι πολιτικές των μνημονίων.
1. Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2. 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο στην αναμονή.
3.Η απασχόληση εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%, και εκεί που υπήρχαν 272.561 άτομα το 2009 έχουμε φτάσει να μετράμε στο τέλος του 2013 τα 440.443 άτομα.
4.131.512 άτομα απασχολούνται έως 5 ημέρες εβδομαδιαίος την ώρα που το 2009 είχαμε 57.825.
5. Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων έχει φτάσει σε τέτοια σημεία απορρύθμισης που οι μισές συμβάσεις εργασίες μετατράπηκαν σε ατομικές και μάλιστα μονομερώς από τους εργοδότες. Οι μετατροπές αυτών των συμβάσεων συνοδεύθηκαν από άμεσες μειώσεις μισθών που ξεκινούν από το 10% και αγγίζουν το 40%.
Στην χώρα μας η εκ περιτροπής εργασία και η μερική απασχόληση (μια δουλεύω, μια κάθομαι), είναι πλέον οι κυρίαρχες μορφές, σε όσους πολίτες, κυρίως νέα άτομα ψάχνουν για εργασία. Αποτέλεσμα είναι να έχουμε απασχολήσιμους, ο όρος εργαζόμενος πάει περίπατο. Εργάζομαι, σημαίνει έχω σταθερή σχέση, οράριο και μισθό. Το ότι πλέον κατάρρευσε αυτή η σχέση, είναι έγκλημα τεράστιων διαστάσεων, το οποίο όχι μόνο δεν έχει προσφέρει απολύτως τίποτε στα δημοσιοοικονομικά, αλλά αντίθετα έχει καταβαραθρώσει ολόκληρες ομάδες εργαζόμενων και επαγγελματιών. Στους μεν πρώτους με την κατάρρευση των εισοδημάτων τους, στην δε δεύτερη με το κλείσιμο των καταστημάτων τους. Είναι βασικό να θυμόμαστε ότι η αγορά είναι μια αλυσίδα, όταν λοιπόν κόβεις κάτι από κάπου π.χ εισόδημα, είτε δημ. υπαλλήλου, είτε ιδιωτικού, αυτό περνά στην αγορά με ταχύτατους ρυθμούς και τα αποτελέσματα είναι δραματικά για χιλιάδες μικροκαταστηματάρχες, (στην πόλη μας έχουμε δεκάδες τέτοια παραδείγματα, τα οποία δυστυχώς αυξάνονται), χώρια την υπόλοιπη δυστυχία που κουβαλούν αυτά τα επαχθή μέτρα πίσω τους
Αν τα κάνουμε όλα αυτά σούμα, βλέπουμε ότι οι εργαζόμενοι έγιναν απασχολήσιμοι και οι απασχολήσιμοι εκ περιτροπής, αν αυτό δεν λέγεται εργασιακός μεσαίωνας, βρείτε μου εσείς την καταλληλότερη λέξη και μην που πείτε ότι λέγεται σωτηρία της χώρας. Η καταβαράθρωση του λαού μας στο ναδίρ και μάλιστα χωρίς όφελος, αν εξαιρέσουμε αυτό του μεγάλου κεφαλαίου, το οποίο πλέον δεν έχει εργαζομένους με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, αλλά σκλαβάκια που εκλιπαρούν για 350 ευρώ. Να λοιπόν γιατί όσοι μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε την «ήρα από το στάρι», τασσόμαστε απέναντι στις έντεχνα σερβιρισμένες πολιτικές των μνημονίων και των αγορών.
Άκουσα τον υπουργό Δημοσίας διοίκησης να λέει ότι θα προχωρήσει σε νέες μειώσεις μισθών στο δημόσιο τομέα, δήθεν για να αποκαταστήσει αδικίες σε σχέση με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που τους έχει ξεφτιλίσει τελείως. Οι λέξεις ακούγονται όμορφα, η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή, φαίνεται ότι ξεκινά ένα τρίτος γύρος κοψιμάτων. Βάζουμε ως άλλοθι τους δημοσίους, να τσιμπήσουν οι πολλοί το δόλωμα και αρχίζουμε να κατεβαίνουμε, ΔΕΚΟ, μισθωτούς ιδιωτικού τομέα, συνταξιούχους και μετά πάλι από την αρχή, μέχρι να μας ξεφτιλίσουν, ισοπεδώσουν, διαλύσουν τελείως. Δυστυχώς όμως για αυτούς το παραμύθι δεν έχει πλέον δράκο, και δεν μας ξεγελάν, τώρα ξέρουμε. Η τακτική τους η λεγόμενη «τακτική του σαλαμιού», είναι η ιδία που εφάρμοσαν ολοκληρωτικά καθεστώτα στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία, είναι η ιδία που εφαρμόζουν πάνω στους μισθοσυντήρητους της Ελλάδας, ενώ αφήνουν τις γερμανικές εταιρείες στην Ελλάδα στο φορολογικό απυρόβλητο. Με αλλά λόγια, συνεχίζουν την ιδία ανθρωποκτόνα πολιτική η οποία και δεν αποδίδει, τα αναμενόμενα και αρχίζει να γεννά απορίες γιατί την εξακολουθούν. Οπού να είναι το πειραματόζωο πεθαίνει και τότε, άντε να δούμε ποιον θα βασανίζουν.
Έχετε καταλάβει αγαπητοί και φίλτατοι κυβερνήτες, τι καταστροφή φέρατε στον τόπο και κυρίως στους νέους ανθρώπους; Ο Ιούδας μετά την προδοσία του Ιησού και κατά πως λέει το ευαγγέλιο: «και απελθών απηρξατο», αυτός είχε δυο δράμια φιλότιμο, εσείς; Η αποκατάσταση της δημοκρατίας, του συντάγματος, των εργασιακών σχέσεων, της φορολογικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της ισοτιμίας των πολιτών είναι το ζητούμενο και σε αυτό έχετε αποτύχει παταγωδώς και επαναλαμβάνω εσείς διαθέτετε τσίπα; Αν ναι, δεν είναι ανάγκη να κάνετε ότι ο Ιούδας, αλλά το να τα μαζέψετε είναι μια λύση, στα αδιέξοδα που μας φτάσατε.
1. Το οκτάωρο που ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής είναι παρελθόν, η εργασία εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%.
2. 70% των εργαζόμενων υπέγραψε ατομική σύμβαση. 850.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από τις εργοδοσίες τους, κοντεύοντας να πιάσουν εξάμηνο στην αναμονή.
3.Η απασχόληση εκ περιτροπής αυξήθηκε κατά 73%, και εκεί που υπήρχαν 272.561 άτομα το 2009 έχουμε φτάσει να μετράμε στο τέλος του 2013 τα 440.443 άτομα.
4.131.512 άτομα απασχολούνται έως 5 ημέρες εβδομαδιαίος την ώρα που το 2009 είχαμε 57.825.
5. Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων έχει φτάσει σε τέτοια σημεία απορρύθμισης που οι μισές συμβάσεις εργασίες μετατράπηκαν σε ατομικές και μάλιστα μονομερώς από τους εργοδότες. Οι μετατροπές αυτών των συμβάσεων συνοδεύθηκαν από άμεσες μειώσεις μισθών που ξεκινούν από το 10% και αγγίζουν το 40%.
Στην χώρα μας η εκ περιτροπής εργασία και η μερική απασχόληση (μια δουλεύω, μια κάθομαι), είναι πλέον οι κυρίαρχες μορφές, σε όσους πολίτες, κυρίως νέα άτομα ψάχνουν για εργασία. Αποτέλεσμα είναι να έχουμε απασχολήσιμους, ο όρος εργαζόμενος πάει περίπατο. Εργάζομαι, σημαίνει έχω σταθερή σχέση, οράριο και μισθό. Το ότι πλέον κατάρρευσε αυτή η σχέση, είναι έγκλημα τεράστιων διαστάσεων, το οποίο όχι μόνο δεν έχει προσφέρει απολύτως τίποτε στα δημοσιοοικονομικά, αλλά αντίθετα έχει καταβαραθρώσει ολόκληρες ομάδες εργαζόμενων και επαγγελματιών. Στους μεν πρώτους με την κατάρρευση των εισοδημάτων τους, στην δε δεύτερη με το κλείσιμο των καταστημάτων τους. Είναι βασικό να θυμόμαστε ότι η αγορά είναι μια αλυσίδα, όταν λοιπόν κόβεις κάτι από κάπου π.χ εισόδημα, είτε δημ. υπαλλήλου, είτε ιδιωτικού, αυτό περνά στην αγορά με ταχύτατους ρυθμούς και τα αποτελέσματα είναι δραματικά για χιλιάδες μικροκαταστηματάρχες, (στην πόλη μας έχουμε δεκάδες τέτοια παραδείγματα, τα οποία δυστυχώς αυξάνονται), χώρια την υπόλοιπη δυστυχία που κουβαλούν αυτά τα επαχθή μέτρα πίσω τους
Αν τα κάνουμε όλα αυτά σούμα, βλέπουμε ότι οι εργαζόμενοι έγιναν απασχολήσιμοι και οι απασχολήσιμοι εκ περιτροπής, αν αυτό δεν λέγεται εργασιακός μεσαίωνας, βρείτε μου εσείς την καταλληλότερη λέξη και μην που πείτε ότι λέγεται σωτηρία της χώρας. Η καταβαράθρωση του λαού μας στο ναδίρ και μάλιστα χωρίς όφελος, αν εξαιρέσουμε αυτό του μεγάλου κεφαλαίου, το οποίο πλέον δεν έχει εργαζομένους με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, αλλά σκλαβάκια που εκλιπαρούν για 350 ευρώ. Να λοιπόν γιατί όσοι μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε την «ήρα από το στάρι», τασσόμαστε απέναντι στις έντεχνα σερβιρισμένες πολιτικές των μνημονίων και των αγορών.
Άκουσα τον υπουργό Δημοσίας διοίκησης να λέει ότι θα προχωρήσει σε νέες μειώσεις μισθών στο δημόσιο τομέα, δήθεν για να αποκαταστήσει αδικίες σε σχέση με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που τους έχει ξεφτιλίσει τελείως. Οι λέξεις ακούγονται όμορφα, η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή, φαίνεται ότι ξεκινά ένα τρίτος γύρος κοψιμάτων. Βάζουμε ως άλλοθι τους δημοσίους, να τσιμπήσουν οι πολλοί το δόλωμα και αρχίζουμε να κατεβαίνουμε, ΔΕΚΟ, μισθωτούς ιδιωτικού τομέα, συνταξιούχους και μετά πάλι από την αρχή, μέχρι να μας ξεφτιλίσουν, ισοπεδώσουν, διαλύσουν τελείως. Δυστυχώς όμως για αυτούς το παραμύθι δεν έχει πλέον δράκο, και δεν μας ξεγελάν, τώρα ξέρουμε. Η τακτική τους η λεγόμενη «τακτική του σαλαμιού», είναι η ιδία που εφάρμοσαν ολοκληρωτικά καθεστώτα στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία, είναι η ιδία που εφαρμόζουν πάνω στους μισθοσυντήρητους της Ελλάδας, ενώ αφήνουν τις γερμανικές εταιρείες στην Ελλάδα στο φορολογικό απυρόβλητο. Με αλλά λόγια, συνεχίζουν την ιδία ανθρωποκτόνα πολιτική η οποία και δεν αποδίδει, τα αναμενόμενα και αρχίζει να γεννά απορίες γιατί την εξακολουθούν. Οπού να είναι το πειραματόζωο πεθαίνει και τότε, άντε να δούμε ποιον θα βασανίζουν.
Έχετε καταλάβει αγαπητοί και φίλτατοι κυβερνήτες, τι καταστροφή φέρατε στον τόπο και κυρίως στους νέους ανθρώπους; Ο Ιούδας μετά την προδοσία του Ιησού και κατά πως λέει το ευαγγέλιο: «και απελθών απηρξατο», αυτός είχε δυο δράμια φιλότιμο, εσείς; Η αποκατάσταση της δημοκρατίας, του συντάγματος, των εργασιακών σχέσεων, της φορολογικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της ισοτιμίας των πολιτών είναι το ζητούμενο και σε αυτό έχετε αποτύχει παταγωδώς και επαναλαμβάνω εσείς διαθέτετε τσίπα; Αν ναι, δεν είναι ανάγκη να κάνετε ότι ο Ιούδας, αλλά το να τα μαζέψετε είναι μια λύση, στα αδιέξοδα που μας φτάσατε.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου