Πύρρων

  Η διαχείριση του τουρκικού casus belli και το ΝΑΤΟ Η πρόσφατη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ έφερε ξανά στο προσκήνιο το χρόνιο ζήτημα του τουρκικού casus belli. Ο Έλληνας πρωθυπουργός επέλεξε να θέσει το θέμα σε νατοϊκό επίπεδο, χαρακτηρίζοντας την απειλή πολέμου του 1995 ως μια παρωχημένη «ιστορική ανορθογραφία». Παρά την αρχική νευρικότητα της Άγκυρας, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιχείρησε στη συνέχεια να υποβαθμίσει το γεγονός, προτρέποντας τους δύο λαούς να μην ασχολούνται με τη συγκεκριμένη αναφορά . Ωστόσο, πίσω από την προσωρινή αυτή διπλωματική ηρεμία, κρύβεται ένα βαθύτερο στρατηγικό έλλειμμα από την πλευρά της Αθήνας. Η επιλογή της ελληνικής ηγεσίας να αναλωθεί σε φραστικές εκκλήσεις προς την Τουρκία, ζητώντας της ουσιαστικά να αποσύρει μια παράνομη απειλή, μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια ακόμη χαμένη ευκαιρία. Αν ο πραγματικός στόχος της χώρας μας είναι να εξουδετερώσει οριστικά το casus belli, ο δρόμος δεν περνά μέσα από τις διπλωματικές παρακλήσεις, αλλά μέσα από την έμπρακτ...

  Διακοπές στην αρχαία Ελλάδα; Όχι ακριβώς… Οι διακοπές, με τη σημερινή τους έννοια ως ένα οργανωμένο ταξίδι ξεκούρασης και ψυχαγωγίας, μακριά από τις επαγγελματικές υποχρεώσεις και το άγχος της καθημερινότητας, αποτελούν μια σχετικά σύγχρονη συνήθεια. Στην αρχαία Ελλάδα, οι περισσότερες οικογένειες δεν είχαν λόγο να εγκαταλείψουν την ασφάλεια της πόλης-κράτους τους. Άλλωστε, δεν υπήρχε κανένας λόγος να ταξιδέψουν σε άγνωστες και συχνά επικίνδυνες περιοχές, καθώς εκτός των ορίων της πόλης-κράτους μπορεί να υπήρχε μια αντίπαλη πόλη, ενώ οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες, σε συνδυασμό με την πειρατεία, τους ληστές και τον κίνδυνο ναυαγίου, καθιστούσαν κάθε ταξίδι ιδιαίτερα επικίνδυνο, πιθανώς και απειλητικό για τη ζωή. Οι μετακινήσεις των αρχαίων Ελλήνων γίνονταν κυρίως για συγκεκριμένους και σημαντικούς λόγους, όπως ήταν η συμμετοχή τους σε θρησκευτικές εορτές ή αθλητικούς αγώνες, η εκπλήρωση σοβαρών οικογενειακών υποχρεώσεων, καθώς και οι εμπορικές δραστηριότητες. Αν οι αρχαίοι Έλληνε...

   Το ζήτημα της στρατιωτικής κυριαρχίας στο Αιγαίο παραμένει στην κορυφή της επικαιρότητας στην Τουρκία. Αναφορές σε ελληνικά αμυντικά έργα, όπως η «Ασπίδα του Αιγαίου», προκαλούν τις αντιδράσεις Τούρκων αναλυτών που κάνουν λόγο για παραβίαση ζωτικών ορίων της χώρας τους.  Προβάλλοντας μια δική τους ερμηνεία για τις Συνθήκες της Λωζάννης και των Παρισίων, επαναφέρουν πιεστικά το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης του Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων, ενώ σε τηλεοπτικές εκπομπές διατυπώνονται εκ νέου ανυπόστατοι ισχυρισμοί που αμφισβητούν ανοιχτά την ελληνική κυριαρχία στο Καστελλόριζο.  Λοιπόν έχουμε και λέμε με την Συνθήκη της Λωζάνης (1923) αναγνωρίστηκε η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Βόρειου και Ανατολικού Αιγαίου με την υποχρέωση εκ μέρους της Ελλάδας να διατηρούνται αποστρατιωτικοποιημένα, μαζί με το καθεστώς των Στενών των Δαρδανελίων και του Βοσπόρου που αποστρατιωτικοποιήθηκαν και τέθηκαν υπό τον έλεγχο διεθνούς επιτροπής (καθεστώς που άλλαξε αργότερ...

Μπορεί να θεωρεί κάποιος ότι «μόνοι τους τα λένε, μόνοι τους τ΄ ακούνε», αλλά η προπαγάνδα είναι ένας μηχανισμός που λειτουργεί με υπομονή, σιγανά βήματα και σταθερά. Ο δε χρόνος κυλάει μάλλον εις βάρος μας, παρά εις βάρος τους. Σε εμάς τους Έλληνες φαντάζει ανοησία και βλακώδης λαϊκισμός η επίσημη προσπάθεια των Τούρκων να μετονομάσουν τον Όμηρο σε «Ομάρ» ή «Ομέρ από την Ανατολία». Είναι προφανές ότι ένα τέτοιο αφήγημα απευθύνεται αρχικά σε άτομα κατώτατου μορφωτικού επιπέδου, τα οποία έχουν ήδη πειστεί ότι ο πατέρας της επικής ποίησης ήταν Τούρκος. Αν όμως εμείς απλώς γελάμε με αυτά τα ανυπόστατα μυθεύματα, υποτιμούμε τον πραγματικό κίνδυνο. Στην πραγματικότητα, πίσω από αυτή τη φαινομενικά φαιδρή θεωρία κρύβεται ο συστηματικός σχεδιασμός μιας νέας εθνικής ταυτότητας. Το τουρκικό Υπουργείο Πολιτισμού ποντάρει –με τη συνεπικουρία Τούρκων ακαδημαϊκών που προβάλλονται συστηματικά από σημαντικές διεθνείς επιθεωρήσεις– στη σταδιακή σμίλευση μιας μελλοντικής συνείδησης για τον λαό τους ....

  30 Ιουνίου 2026 · 4΄ ανάγνωση Ώρα να Σπάσει ο Φαύλος Κύκλος με τα παράσιτα της αγοράς Κρατώ ζωντανή τη μνήμη του μανάβη της γειτονιάς μας. Η καθημερινότητά του ήταν ένας διαρκής αγώνας: ξύπνημα αξημέρωτα το πρωί, επίσκεψη στη λαχαναγορά στις 5:00 για προμήθειες και πώληση στο κατάστημα όλη την ημέρα. Η σκληρή αυτή βιοπάλη αποτυπωνόταν στο κλείσιμο της ημέρας. Όταν πια βράδιαζε και σύμφωνα με όσα μας έλεγε, γύριζε σπίτι του κουβαλώντας τελάρα με χτυπημένα ή μισο σάπια φρούτα, αυτά όχι μόνο αποτελούσαν το βραδινό της οικογένειάς του, αλλά τα είχε και ως νόμισμα για την ανταλλαγή με τον γειτονικό Μπακάλη. Μια ιδιότυπη ανταλλαγή αγαθών, όπου τα φρούτα και άλλα είδη μετατρέπονταν σε ρύζι, φασόλια και κονσέρβες. Μάλιστα, ο μανάβης ήταν ο άνθρωπος που, με το περίφημο «τεφτέρι» για τα βερεσέδια, στήριζε τον οικογενειακό προϋπολογισμό των γειτόνων του. Διευκόλυνε πάντα όσους δεν είχαν την άμεση δυνατότητα πληρωμής, δείχνοντας αληθινή ανθρωπιά σε δύσκολες στιγμές και αναδεικνύοντας την αν...

  24/06/2026 - 10:00πμ Σε περίπτωση πολεμικής σύρραξης, ο εγχώριος λιγνίτης στη Δυτική Μακεδονία και τη Μεγαλόπολη αποτελεί το απόλυτο στρατηγικό πλεονέκτημα για την ενεργειακή ασφάλεια της Ελλάδας. Η ύπαρξη ενός καυσίμου που βρίσκεται θαμμένο στο δικό μας έδαφος προσφέρει πλήρη αυτάρκεια, θωρακίζοντας τη χώρα από εξωτερικούς εκβιασμούς. Κανένας ξένος προμηθευτής δεν μπορεί να διακόψει αυτή την τροφοδοσία, απαλλάσσοντάς μας πλήρως από την εξάρτηση των εισαγωγών. Αντίθετα, η τρέχουσα εξάρτησή μας από εισαγόμενες πηγές ενέργειας μάς καθιστά εξαιρετικά ευάλωτους. Αν ξεσπάσει πόλεμος και αποκλειστούν οι θαλάσσιες οδοί στο Αιγαίο, τα δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) στη Ρεβυθούσα δεν θα μπορούν να προσεγγίσουν. Αυτό σημαίνει τον ακαριαίο και οριστικό τερματισμό της συγκεκριμένης ενεργειακής ροής για τη χώρα. Την ίδια στιγμή, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) αδυνατούν να σηκώσουν μόνες τους το βάρος. Οι ανεμογεννήτριες και τα φωτοβολταϊκά εξαρτώνται από τι...

  19/06/2026 - 20:00μμ Η κατάσταση της ανακύκλωσης στη χώρα μας παραμένει, δυστυχώς, σε αρχικό στάδιο παρά τις όποιες προσπάθειες. Η κύρια αιτία είναι η έλλειψη περιβαλλοντικής συνείδησης, η οποία όμως πηγάζει από την απουσία ουσιαστικών κινήτρων και υποδομών. Η ανακύκλωση είναι απαραίτητη για την προστασία του εδάφους, τη διατήρηση καθαρών ακτών, τη μείωση του όγκου των απορριμμάτων και την εξασφάλιση ανταποδοτικών οφελών. Αντίθετα, οι τρέχουσες πρωτοβουλίες στην Ελλάδα, που προσφέρουν μόλις 1 ευρώ για την επιστροφή 33 συσκευασιών, αποδεικνύονται αναποτελεσματικές. Η κοινή γνώμη επισημαίνει ορθώς ότι ένα τόσο χαμηλό αντίτιμο αποτελεί κοροϊδία και όχι κίνητρο, με αποτέλεσμα οι πολίτες να δηλώνουν ξεκάθαρα: «Αν το αντίτιμο ήταν τουλάχιστον 15 λεπτά ανά μπουκάλι , θα συμμετείχαμε ευχαρίστως· με τα τωρινά δεδομένα, προτιμάμε να τα πετάξουμε». Συνέπεια αυτής της αποτυχίας είναι οι δρόμοι μας να γεμίζουν με πλαστικά μπουκάλια. Η σωστή ανακύκλωση απαιτεί θέληση, πολιτική βούληση και συν...