Ατμόσφαιρα διαυγής, βουνά επιβλητικά, απλά Κρήτη

                                   

Αποτελεί κοινό μυστικό πως το καλοκαίρι στην Κρήτη διαρκεί τουλάχιστον δύο μήνες περισσότερο σε σχέση με τις περισσότερες περιοχές της Ευρώπης! Ο λόγος για όλα αυτά είναι απλός. Η Κρήτη βρίσκεται στη νοτιοανατολική περιοχή της ευρωπαϊκής ηπείρου, όπου από τον Σεπτέμβριο ως το Νοέμβριο η θερμοκρασία δεν πέφτει κάτω από τους 20º C βαθμούς, με το μέσο χρόνο ηλιοφάνειας να φτάνει ημερησίως στις επτά ώρες, ενώ στη νότια ακτή του, στο Λιβυκό πέλαγος, η θερμοκρασία του νερού φτάνει τους 23º C και η μέση θερμοκρασία της ατμόσφαιρας στους 26 ºC!

Η ατμόσφαιρα διαυγής, τα βουνά επιβλητικά όπου διακρίνεις την κάθε τους λεπτομέρεια. Η θάλασσα αποκτά μαγευτικές αποχρώσεις, τα σύννεφα δημιουργούν φανταστικές εικόνες και οι λιγοστές μεν ευεργετικές βροχές αναζωογονούν τη φύση, ξυπνώντας τους σπόρους από τον καλοκαιρινό τους ύπνο πρασινίζοντας τον τόπο. ενώ το κολύμπι στις ονειρικές παραλίες του νησιού εξακολουθεί να είναι απολαυστικό ακόμη και στα τέλη Οκτωβρίου.

Το ταξίδι στην Κρήτη κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου θα σας προσφέρει εκτός από ξεκούραση και την δυνατότητα επίσκεψης στα σπάνια ιστορικά μνημεία και τα πολυάριθμα μουσεία της, με μοναδικές εμπειρίες, που συνδέονται αποκλειστικά με αυτή την εποχή του χρόνου. Παράλληλα οι ευνοϊκές θερμοκρασίες βοηθούν για την γνωριμία με την εν πολύ άγνωστη ενδοχώρα της και την ποικιλόμορφη και ενδιαφέρουσα χλωρίδα και πανίδα της όπως: επίσκεψη στα γραφικά χωριά  πεδινών και των ορεινών περιοχών, είτε με πεζοπορικές διαδρομές και διάσχιση μαγευτικών φαραγγιών, όπως το διάσημο Φαράγγι της Σαμαριάς, το Κουρταλιώτικο κ.α.

Από το τέλος του καλοκαιριού έχουν αρχίσει οι γεωργικές δραστηριότητες με τον τρύγο, το άπλωμα και την ξήρανση της σταφίδας, ενώ το φθινόπωρο ακολουθεί το όργωμα και η σπορά των χωραφιών, το πάτημα των σταφυλιών κι η παραγωγή του κρασιού και της τσικουδιάς της χρονιάς.

Είναι η εποχή που μπορεί κάποιος να ζήσει από κοντά τις παραδοσιακές αγροτικές εργασίες, που γίνονται αυτούς τους μήνες: τον τρύγο, το πάτημα των σταφυλιών, το μάζεμα της ελιάς,  την «τελετουργία» του ρακοκάζανου, όταν οι Κρητικοί ανάβουν τα καζάνια τους για την παραγωγή της περίφημης τσικουδιάς (ρακής) με τη διαδικασία να εξελίσσεται κάθε φορά σε παραδοσιακό γλέντι.

Και βέβαια, η παγκοσμίως φημισμένη κρητική κουζίνα, που αυτή την περίοδο γεμίζει με τα προϊόντα της νέας σοδειάς και μπορεί κάποιος να απολαύσει σε αστικές περιοχές και στα ορεινά και μη χωριά της.