Διαβολογέφυρο Τροιζήνας

Είναι μια  απόκρημνη περιοχή σαν πλαγιά με πολύ άγρια και πλούσια ομορφιά και όμως ονομάζεται Διαβολογέφυρο.

Πως μπορεί να λέγεται έτσι ένας επίγειος παράδεισος θα το μάθουμε παρακάτω; 

εκείνο που είναι γεγονός είναι ότι μια επίσκεψη σε αυτό το μέρος της Τροιζηνίας θα σε αποζημιώσει. Ανεβαίνοντας τους βράχους και τους καταρράκτες του, νομίζεις πως στην καλύτερη περίπτωση θα δεις νεράιδες ή και τον Πάνα να σου χαμογελά σαρδόνια από ψηλά καθώς σου παίζει φλογέρα.

Θα φθάσεις εκεί μέσω της Τροιζήνας. Ο δρόμος είναι δύσβατος, γεμάτος στροφές και χαντάκια, από τα νερά της βροχής του χειμώνα κάτι που σε δυσκολεύει στην αρχή για να σε αποζημιώσει στη συνέχεια. Ακολουθώντας τους σωστούς δείκτες θα φθάσεις στο σημείο που πρέπει να αφήσεις το μεταφορικό σου μέσο για να συνεχίσεις την  μικρή σου περιπέτεια με τα πόδια.

Προχωρείς ανάμεσα στα πλατάνια, ακούγοντας από μακριά τη βουή των νερών ψάχνοντας να βρεις το μονοπάτι το σωστό που θα σε βγάλει στη μικρή γέφυρα. Όταν μπροστά σου βρεις τις πατημασιές του Πάνα έχεις φτάσει στο «Διαβολογέφυρο».

Στις πέτρες του γεφυριού, υπάρχουν ακόμη τα ίχνη από πατημασιές κατσίκας.  Το φαράγγι είναι βατό, καταπράσινο, χωρίς ίχνος πολιτισμού και περιλαμβάνει πολλές κολυμπήθρες, τσουλήθρες και άφθονο νερό.

Και τώρα ο θρύλος του ονόματος: λέγεται λοιπόν ότι επί Τουρκοκρατίας, ο πασάς της περιοχής διέταξε φημισμένο πρωτομάστορα να κατασκευάσει γέφυρα σε μια πολύ απόκρημνη τοποθεσία, στο μεγάλο ποτάμι του Δαμαλά, το Χρυσορρόα, αλλιώς θα του έπαιρνε το κεφάλι.

Η δυσκολία βρισκόταν στο γεγονός ότι στο σημείο εκείνο οι δυο βράχοι που θα μπορούσε να στηριχτεί η γέφυρα ήταν πολύ μακριά ο ένας από τον άλλο. Ο γεφυροποιός προσπάθησε δυο φορές να στηρίξει την γέφυρα, αλλά δεν το κατόρθωσε. Ενώ ετοιμαζόταν για την τρίτη προσπάθεια (αν αποτύγχανε θα αποκεφαλιζόταν) εμφανίστηκε ο Διάβολος, ο οποίος του υποσχέθηκε να τον βοηθήσει με αντάλλαγμα την ψυχή του.

Εκείνος δέχτηκε και μέσα σε μια νύχτα κατασκευάστηκε η γέφυρα. Το ίδιο βράδυ ο διάβολος δώρισε στον πρωτομάστορα ένα πιθάρι χρυσά φλουριά. Ο γεφυροποιός έγινε πάμπλουτος, αλλά δεν πρόλαβε να χαρεί τα πλούτη του πέρα από έξι χρόνια.

Μια μέρα ενώ διέσχιζε τη γέφυρα, για να επισκεφθεί το σημείο που είχε κρυμμένο το θησαυρό του, σηκώθηκε άγριος άνεμος, τον πήρε και τον εξαφάνισε ενώ την ίδια στιγμή κεραυνός έκαψε το σπίτι και την οικογένεια του. 

Οι εντυπώσεις όμως όσων ταξιδεύουν εκεί σήμερα είναι άλλες και είναι εντυπωσιακές.