Ο ασθενής και ο φραγκολεβαντίνος ΝΕΟ
Σε προηγούμενο άρθρο μου είχα κλείσει λέγοντας πώς οι τελευταίες εξελίξεις με κάνουν αισιόδοξο με κάποια δυσκολία βέβαια, άλλα μπορώ να πω ότι υπάρχουν τόνοι αισιοδοξίας.
Η γείτονα έχει ξεσαλώσει, με αποτέλεσμα να απομονώνεται από την δύση και από την ανατολή (πλην μουσουλμανικών χωρών και αυτό όχι όλων, κάποιες ισχυρότατες μάλιστα της έχουν κλείσει την πόρτα κατάμουτρα), αποτέλεσμα να απομονώνεται όλο και περισσότερο. Στον αντίποδα η πατρίδα μας έξυπνα φερόμενη και εμφανιζόμενη σαν ήρεμη δύναμη, επεκτείνει με γοργά βήματα συμμαχίες οικονομικές και αμυντικές με χώρες που μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν ακόμη και εχθρικά διακείμενες απέναντι μας. Αθόρυβα λοιπόν θωρακίζεται η χώρα μας για παν ενδεχόμενο.
Έχουμε ως Έλληνες την ατυχία να μην γειτονεύουμε με μια χώρα που να μην προβοκάρει τούς διπλανούς της. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε την Τουρκία ως προβοκάτορα των βαλκανικών χωρών, τώρα βλέπουμε ότι υπονομεύει την ειρήνη ανοικτά στη Μέση Ανατολή που ήδη έχει μπουρλοτιάσει, το αν θα γίνει ολοκαύτωμα ή όχι, αυτό μένει να το δούμε και θα φέρνει τεράστιες ευθύνες η γείτονα.
Η Τουρκία αυτές τις μέρες θυμίζει τραυματισμένο θηρίο που βρυχάται. Καταφεύγει σε σπασμωδικές ενέργειες, προσπαθεί να αμφισβήτηση κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας (χωρίς να το καταφέρνει), προσπάθησε να παρασύρει το ΝΑΤΟ σε πολεμικές επιχειρήσεις εναντίων τής Ρωσίας, απειλή το Ιράν, βομβαρδίζει Κούρδους (Τούρκους πολίτες) στα εδάφη της, ετοιμάζει εισβολή την Συριά.
Να θυμίσουμε λοιπόν στους πασάδες της άγκυρας ότι το "γαρ πολύ του έρωτος γεννά παραφροσύνη", με αποτέλεσμα να αγνοεί η φίλη! Και γείτονα, ότι από την πλευρά της μαύρης θάλασσας έχει την Ρωσική Ομοσπονδία, ανατολικά την Αρμενία και Ιράν, δυτικά την κουρδική επικράτεια, και έτσι όπως τα έχει κάνει ρόιδο, σε λίγο θα μιλάμε επίσημα, για ένα μεγάλο κουρδικό κράτος. Παράλληλα έχει στον κορμό της μειονότητες που αισθάνονται καταπιεσμένες και κανείς δεν γνωρίζει πώς θα αντιδράσουν σε συγκεκριμένη στιγμή. Φροντίζει όλα αυτά είτε να τα αγνοεί, είτε να μην τα θεωρεί απειλή, ή αισθάνεται παντοδύναμη, κινδυνεύει όμως να πάθει αυτά που σχεδιάζει για άλλους, η ιστορία κάποιες φορές εκδικείται και απονέμει δικαιοσύνη.
Άλλα αυτά αφορούν την Τουρκία, εμείς εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι να πετύχουμε να αντιμετωπίσουμε το μέγα θέμα του προσφυγικού – μεταναστευτικού, με πολιτική σύμπνοια πρώτα από όλα (σε αυτό τουλάχιστο). Οι πληροφορίες λένε ότι οι πολιτικές μας ηγεσίες συγκλίνουν στο να συνεννοηθούν όλοι μαζί, αυτό είναι αισιόδοξο και θετικό γιατί θα φέρει αποτέλεσμα εκτός και εντός χώρας.
Όσοι είμαστε γόνοι Μικρασιατών, άλλα και από την ιστορία μας βλέπουμε, γνωρίζουμε και ζούμε αυτές τις μέρες σκηνές της μικρασιατικής καταστροφής, ίσως αυτός είναι και ένας από τούς λογούς που οι πατριώτες μας έχουν αγκαλιάσει αυτούς τούς χιλιοταλαιπωρημένους ανθρώπους, δίνοντας τους από το υστέρημα τους, ως γνωστόν τα χρήματα στον τόπο μας είναι είδος εν ανεπάρκειά.
Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα αυτές τις κρίσιμες ώρες και πάρα τις εξαιρετικά δύσκολες έως αβάστακτες οικονομικές συνθήκες που βιώνει ο λαός της, δίνει παράδειγμα ανθρώπινου μεγαλείου, σώζοντας στην κυριολεξία ανθρωπινές ζωές, άλλα και κάτι που δεν πληρώνεται με τίποτε, την αξιοπρέπεια των Ευρωπαίων που έχουν κατρακυλήσει πολλοί από αυτούς στα λασπόνερα του ναζισμού.
Αν αυτή είναι η Ευρώπη των λαών, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης, πιστεύω ότι η χώρα μου βρίσκεται σε λάθος συνασπισμό.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου