Δευτέρα, 21 Δεκέμβριος 2015 15:35
"Κάνετε με έμενα πρωθυπουργό και θα δείτε..."
Έρχονται μέρες που τις λέμε γιορτινές. Προσωπικά μου είναι πρακτικός αδύνατο να μπω στο γιορτινό πνεύμα, πάρα τις ομολογούμενος φιλότιμες προσπάθειες που κάνουν οι διάφοροι δήμοι.
Σπίτια ερμητικά κλειστά χωρίς ούτε ένα στολίδι, ολόκληρες γειτονίες της Αθήνας θεοσκότεινες. Καταστήματα και στοές του κέντρου, που κάποτε απασχολούσαν εκατοντάδες εμποροϋπαλλήλους και μύριζαν λεβάντα και αρώματα γλυκών, ενώ τα χρυσαφικά έλαμπαν στις βιτρίνες τούς, τώρα μυρίζουν μιζέρια, μούχλα, απαξίωση και έχουν γίνει στέκι άστεγων στην καλύτερη περίπτωση.
Χιλιάδες νέοι μας ξεροσταλιάζουν για ένα μεροκάματο του τρόμου, αν και όταν το βρίσκουν.
Άλλοι τόσοι επιστήμονες εγκαταλείπουν τρέχοντας την χώρα τους.
Άσιτοι και άστεγοι πλέον δεν εκπλήσσουν κανένα.
Το δε κερασάκι στην τούρτα έρχεται μέσω Τουρκίας που στέλνει καραβιές ταλαιπωρημένων και εξαθλιωμένων ανθρώπων, σε μια χώρα που προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της, ενώ αυτοί οι οποίοι ευθύνονται για αυτή την τεραστίου μεγέθους ανθρωπιστική καταστροφή, σφυρίζουν αδιάφορα και μας ρίχνουν ευθύνες παραπάνω από ότι αντέχει η πατρίδα μας.
Πώς λοιπόν με όλα αυτά μπορεί κάποιος να μπει στο γιορτινό πνεύμα;
Χαρακτηριστικό της δυσκολίας που έχει κληρονομήσει αυτή η κυβέρνηση είναι το ότι δεν ακούς πουθενά μια προσφιλή φράση των νεοελλήνων: «Κάνε με έμενα πρωθυπουργό και θα δεις». Όλοι μας παρά την γκρίνια και την αγανάκτηση που έχουμε, αναγνωρίζουμε άλλοτε φανερά και άλλοτε στο υποσυνείδητο μας, κάτι που είναι σημαντικό και το βιώνουμε κάθε μέρα, ναι, έγινε αναδίπλωση, ναι, υπογράφτηκε μια συμφωνία αρκετά δύσκολη, αλλά υπάρχει μια κυβέρνηση, που αν μη τι άλλο βρε παιδί μου δεν το βάζει κάτω, αγωνίζεται και ταυτόχρονα αγωνιά, όχι για το αν θα μείνει η όχι στο κουβέρνο, έχει αποδείξει ότι αυτό δεν την ενδιαφέρει, άλλα για το αν θα καταφέρει να πετύχει μέσα σε ασφυκτικά οικονομικά πλαίσια, έστω και λίγο ανακούφιση των πολιτών, τουλάχιστον όσων είναι στα κατώτερα οικονομικά στρωματά που έχουν απόλυτη ανάγκη να επιβιώσουν και είναι γεγονός, ότι στις κρίσιμες ώρες κοιτάς να σώσεις τούς ποιο αδύνατους, οι παλαιοί έλεγαν "πρώτα τα γυναικόπαιδα" έτσι και τώρα πρώτα προέχει να επιβιώσουν οι αδύνατοι συμπολίτες μας και μετά παίρνουν σειρά όλοι οι άλλοι.
Εδώ που τα λέμε αυτή η κυβέρνηση εξακολουθεί να είναι η μοναδική ελπίδα, πάρα τις όποιες παλινωδίες έχουν γίνει μέχρι τώρα. Μα με όλα αυτά ελπίδα; Ναι, αυτή δίνεται από την πολυδιάστατη εξωτερική πολίτικη, από το κυνήγι όσων λεηλάτησαν το χρήμα του λαού μέσω των αναλώσιμων των νοσοκομείων, από το άνοιγμα και αξιοποίηση των διαφόρων καταλόγων (λίστες) φοροδιαφυγής (χρημάτων στο εξωτερικό), που κάποιοι παλιότερα τις είχαν κριμένες στα συρτάρια τους, μάλλον για να μην κρυολογήσουν, από την μικρή μεν, μείωση δε των διοδίων, σε αντίθεση με τις διαρκείς αυξήσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων, από την σωστή διαχείριση και αξιοποίηση του δημοσίου τομέα (βάση του νέου νομοσχεδίου), από την κατάθεση του νομοσχεδίου για τούς ανασφάλιστους που ο αριθμός τούς είναι τεράστιος, με την άρνηση του να συνεχίσει να συμμετάσχει στα οικονομικά πράγματα της χώρας μας το ΔΝΤ, μια και ότι ήταν να δώσει το έδωσε και ότι ήταν να πάρει το πήρε. Να σημειώσουμε εδώ κάτι που λίγοι από εμάς το πήραμε είδηση, τι έχει γίνει. Ο χερ Σοϊμπλε δεν επιθυμεί την απομάκρυνσή του ΔΝΤ και αυτό γιατί με αυτή την κίνηση ξεβρακώνεται στην κυριολεξία η Γερμανία, η οποία φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι είναι αυτή που καταπιέζει οικονομικά τούς λαούς της νότιας Ευρώπης, και αυτό οι Γερμανοί δεν θέλουν να βγει προς τούς λαούς, το απεύχονται όπως "ο διάολος το λιβάνι".
Βεβαία όλα αυτά δεν είναι πολλά και σαφώς δεν μπορεί να είναι, μια και η μέχρι τώρα θητεία της κυβέρνησης είναι βραχύβια. Πιστεύω ότι πρέπει να ολοκληρώσει την εξαιρετικά δύσκολη θητεία της, η οποία έχει τρομερές δυσκολίες, άλλα και τρομερές ευκαιρίες και όπως λέει ο λαός μας: "Ο καλός καπετάνιος στην φουρτούνα φαίνεται". Ας είμαστε αισιόδοξοι όσο μπορούμε και που ξέρετε πλησιάζουν και Χριστούγεννα, ενίοτε γίνονται και θαύματα, πότε δεν ξέρεις!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου