ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ

Ξαφνικά γεμίσαμε μασκοφόρους «ανεξάρτητους» και «υπερκομματικούς» υποψηφίους δημάρχους και περιφερειάρχες. Η μάσκα αυτή φοριέται στο σύνολο των ανθρώπων εκείνων που τα προηγούμενα χρόνια, αποτέλεσαν το μακρύ χέρι της κυβερνητικής πολίτικης στην αποδόμηση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Όλοι αυτοί προβάλλονται σήμερα σαν ουρανοκατέβατοι, λες και προήρθαν από πολιτική παρθενογένεση. Ζητάνε την ψήφο των πολιτών σηκώνοντας την σημαία της ανεξαρτησίας ή κρύβονται πίσω από δήθεν υπέρ κομματικούς συνδυασμούς. Στην ουσία πρόκειται για διακομματικούς συνδυασμούς, που στήριξαν τις μνημονιακές κυβερνήσεις.      

Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που σε παλαιότερες εκλογικές αναμετρήσεις έτρεχαν στα κομματικά επιτελεία των σημερινών κόμματων του κυβερνητικού συνασπισμού, για να πάρουν το χρίσμα τους.

Είναι αυτοί που δημιούργησαν και εφάρμοσαν τον Καλλικράτη, μια βαθειά συγκεντρωτική, αντιδημοκρατική μεταρρύθμιση, που είχε ως αποτέλεσμα να απομακρύνει τον δήμο από τους πολίτες και τις ανάγκες του.

Είναι όσοι έκαναν κανόνα τις πελατειακές σχέσεις και την αδιαφάνεια στα αυτοδιοικητικά δρώμενα.

Πρόκειται για τα άτομα που προτίμησαν τα έργα βιτρίνας και τα πολιτιστικά θεάματα ξοδεύοντας υπέρογκα ποσά, την ιδία ώρα που οι κοινωνικές δομές όπως, κοινωνικά ιατρεία – φαρμακεία – παντοπωλεία, είτε δεν υπάρχουν, είτε αν υπάρχουν, υπολειτουργούν.

Είναι οι άνθρωποι εκείνοι που τσιμεντοποίησαν και τους ελαχίστους πνεύμονες πρασίνου που έχουν απομείνει, αυτοί που δεν λένε κουβέντα για το σημερινό μοντέλο διαχείρισης των απορριμμάτων, όπου παράγετε μεγάλος όγκος σκουπιδιών με χαμηλά ποσοστά ανακύκλωσης, που τελικά καταλήγουν στις χωματερές.

Δεν έκαναν σχεδόν τίποτα για τις κοινωνικά ευαίσθητες ομάδες οι οποίες περιθωριοποιούνται μέρα με την μέρα, επιβαρυνόμενες από τα διαρκώς λαμβανόμενα μέτρα της σημερινής κυβέρνησης.

Είναι αν μη τι άλλο, οι πολιτικοί που με τις τακτικές τους εξέθρεψαν την άνοδο των νεοναζιστικών φαινόμενων στον τόπο μας, και αυτοί που κρατούν αιχμαλώτους εκατομμύρια νέους σε μια περίοδο βαθιάς οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης, είτε ως ανέργους, είτε ως εργαζομένους με δίμηνες, τετράμηνες και οκτάμηνες (στη καλύτερη τον περιπτώσεων) συμβάσεις καθώς

και με τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας, μάλλον εργασιακού μεσαίωνα όπου οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα δικαίωμα – ούτε καν αυτό της ασθένειας. Αποτέλεσμα, καίρια πόστα που εξυπηρετούν τους πολίτες στους δήμους, αλλά και στις περιφέρειες να μείνουν χωρίς στελεχιακό δυναμικό. Ενώ δεν αντέδρασαν στο κλείσιμο των  ιατρείων του ΙΚΑ.

Παράλληλα πανηγυρίζουν τοπικά και γενικά εικονικά πλεονάσματα, την ώρα που διαψεύδονται από την ίδια την κοινωνία.

 Πρόκειται για τους ίδιους που υπηρετούν πιστά τις μνημονιακές εντολές, οι οποίοι προσπαθούν να θολώσουν τα νερά, πάνω στην βουλιμιά τους  να παραμείνουν με κάθε τρόπο στην εξουσία.    

Οι μάσκες στις 18 και στις 25 του μηνός πέφτουν, ο λαός μας ετοιμάζεται  να δώσει την δική του πολιτική απάντηση και στις τρεις κάλπες για αυτά που βιώνει επί χρόνια, με τις βάρβαρες και απάνθρωπες πολιτικές τους.

                                                 

                                                  Βενετσάνος Βασίλης